ผมเคยเห็นผู้ที่มีอาชีพครู ประกอบอาชีพเลี้ยงผึ้งที่บ้าน เป็นธุรกิจของตัวเอง (ส่วนปัจจุบันนี้จะยกระดับเป็นวิสาหกิจชุมชนหรือไม่ยังไม่แน่ใจ) เป็นล่ำเป็นสันในระดับเอกชนรายหนึ่ง มีการนำผึ้งจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ขนใส่รถกระบะเต็มคัน ไปกินน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ที่จังหวัดห่างไกล (เพชรบูรณ์) ชาวสวนส้มเพชรบูรณ์ก็เต็มใจให้เอารังผึ้งเทียม เหมือนกระบะ ไปวางไว้ในสวนส้มเขียวหวาน นับว่าประโยชน์สมกัน เห็นแล้วน่าชื่นใจ (ความรู้นี้เป็นงานวิจัยระดับปริญญาโท)