นึกถึงสิ่งที่เรียน และบรรยากาศการเรียนการสอนสมัยเด็ก ๆแล้วมีความสุขคิดว่าเราโชคดีกว่าเด็กสมัยนี้เยอะ

พูดถึงหลักสูตร เราไดีเรียนวิชาหน้าที่พลเมืองและศีลธรรม มีพุทธประวัติ เด็กชอบมาก ตอนเย็นก่อนครูปล่อยกลับบ้านมีท่องอาขยาน สูตรคูณ บุคคลสำคัญกันระเบ็งเซ็งแซ่ทั้งโรงเรียน ตามด้วยสวดมนต์เสร็จแล้วก็กรูกันออกนอกห้องเรียนกลับบ้านบ้างก็เดินกลับ บ้างก็พายเรือข้ามฟากกลับพร้อมพี่ๆ น้องๆ ไม่ค่อยมีผู้ปกครองไปรับกลับ

การศึกษาธรรมะโดยหลักวิทยาศาสตร์นั้นดีแน่ค่ะ แต่จะหาครูที่สอนได้นั้นยาก เคยมีอาจารย์สอนจริยธรรมท่านหนึ่ง นักศึกษารู้กันว่าตอบอย่างไรจะได้คะแนน ถ้าไม่ตอบแบบนี้จะไม่ได้ อาจารย์โกรธด้วย สะท้อนว่าสอนเรื่องเหล่านี้ให้เด็กเกิดรู้แจ้งเห็นจริงยากกว่าสอนวิทยาศาสตร์ด้วยซ้ำ