ผมจำได้ว่าสมัยวัยเยาว์ครั้งยังเรียนระดับประถมที่บ้านเกิดในต่างจังหวัด (ที่ใครๆ เรียกบ้านนอก นะแหละ) บทเพลงที่ผมได้ยินได้ฟังจากวิทยุ หลังจากตบตีแย่งจากพี่สาวที่ชอบฟังละครวิทยุคณะเกศทิพย์ ไม่ก็คณะนีลิกานนท์ (ที่่ตอนหลังหันมาเอาดีทางพากย์มวย) บางทีก็แย่งจากพ่อที่ชอบฟังข่าวลุงปรีชา ก็คือเพลงลูกทุ่งโดยเฉพาะของพี่เป้าเนี๊ยะแหละครับ ฟังไปก็ร้องคลอไป เอ๊ะเสียงเราก็ดีเหมือนพี่เป้าเลยแฮะ...(เข้าข้างตัวเองอีกตะหาก...)

อยู่มาวันหนึ่งคุณครูจัดประกวดร้องเพลงเพื่อเฟ้นหาตัวแทนไปร้องเพลง "ค่าน้ำนม" ในวันแม่ที่จังหวัดจัดขึ้น ซึ่งสมัยนั้นเด็กบ้านนอกอย่างผมไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน (ก็บอกแล้วฟังแต่ลูกทุ่งไม่สายยัณห์ก็ยอดรัก) ปรากฏผมชนะเลยได้เป็นตัวแทน โดยมีเวลาเตรียมตัวประมาณ 4-5 วัน คุณครูจดเนื้อมาให้ แล้วร้องนำร่อง สมัยนั้นหาเทปต้นฉบับฟังอย่างยากครับ...!!! ผมฝึกร้องให้ตายยังงัยก็ร้องไม่ได้ แม้แต่เนื้อยังจำไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงร้องให้เป็นเพลง เอาละสิ...งานเข้า

สุดท้ายผมก็ได้ขึ้นเวที โดยผมหักหลังคุณครูในนาทีสุดท้าย โดยร้องเพลงพี่เป้าแทน เพลงนั้นคือ "นักเพลงคนจน" ความรู้มีเพียงแค่ชั้น ป.4 ผมสัญจรจากดอนเจดีย์...สุพรรณบุรีดินแดนบ้านป่า...ฯลฯ และผมก็ได้แค่รางวัลชมเชย เพราะเค้าประกวดเพลง "ค่าน้ำนม" ครับ

ขอร่วมไว้อาลัย และขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง...กับครอบครัวของพี่เป้าด้วยครับ

"...นักเพลงคนจน..." ฟังต้นฉบับได้ที่นี่ครับ: http://www.youtube.com/watch?v=IJtVHq-FZDY