ชอบสำเนียงภาคเหนือช่วงหลังตั้งนะโม บรรยายได้ละเอียดคล้องจองเป็นตอน ๆ น่าฟังดีค่ะ

ชอบ  “ยถา...หื้อผี  สพฺพี...หื้อคน” เวลาไปใส่บาตร กุหลาบมักเห็นคนกรวดน้ำทันทีที่ใส่บาตรเสร็จ จึงสังเกตว่าบางคนยังไม่เข้าใจ จบยถาแล้วก็ยังกรวดไม่เสร็จก็มี ขณะที่พระสวดสัพพีก็ยังกรวดน้ำอยู่ บางคนกรวดจนจบสัพพี

จึงชอบใจจังที่พระท่านให้ความรู้เขาว่า บทนี้กำลังให้พรคุณ ไม่ใช่ให้ผี ยถาจบตอนไหน น้ำก็จบตอนนั้น เขาจะได้กะการหยาดน้ำได้อย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ อีกทั้งได้ตั้งจิตได้ถูกต้อง

อนึ่ง การกรวดน้ำ กุหลาบสังเกตเห็นคนที่ไม่ได้กรวดน้ำด้วยตนเองมักเอื้อมมือไปแตะหรือเกาะหลังกันเป็นกระจุก หรือคะยั้นคะยอให้เราหาที่เกาะด้วย กุหลาบคิดว่าไม่น่าจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้น เพียงแต่ตั้งใจและตั้งสมาธิในการฟังขณะที่พระสวดและอธิษฐานน่าจะดีกว่า

ขอบคุณพี่หนานมากค่ะ ที่เล่าขั้นตอนการทำบุญตามแบบของภาคเหนือไว้อย่างละเอียด และน่าติดตามมากค่ะ