สวัสดีค่ะน้องเม้ง

พี่สบายดีค่ะ ^ ^

เรื่อง "ถามว่าทำไมมหาวิทยาลัยรับจำนวนเพิ่มมากขึ้น ทั้งๆที่ทราบว่าศักยภาพในการรับเด็กมีจำกัด เราได้ให้ความสำคัญกับการศึกษาดีแค่ไหน ตั้งแต่ระดับรัฐบาลมาเลยครับ การศึกษาอยู่ในอันดับเท่าไหร่ในวาระแห่งชาติ อันดับแรก หรือท้ายสุดครับ.....หรือว่าแค่ห้อยไว้ให้สวยงาม..." นั้นพี่ว่าเป็นปัญหาโลกแตกค่ะ พี่ก็อยากจะรับน้อยๆ ให้ได้คุณภาพอยู่หรอกค่ะ แต่นโยบายคือเราต้องรับเยอะขึ้นเพื่อเปิดโอกาสทางการศึกษาค่ะ และถ้าเราไม่รับเด็กเข้ามาเรียน ก็เหมือนไม่เปิดโอกาสให้เด็กที่จะพอเรียนได้ให้ได้เรียน คำถามก็คือ แล้วเขาจะไปเรียนที่ไหน ต้องไปเรียนในที่ที่สอนแย่กว่าเราสอนหรือเปล่า... อย่างที่บอกค่ะ ...ปัญหาโลกแตกค่ะ..

สำหรับเรื่องทุนที่ว่า "ทุนที่มีการสนับสนุนให้นักวิชานักวิชาการทำวิจัย เป็นเสมือนทุนจำลองหรือเปล่าครับ จำลองให้ทำ ทั้งที่ทุนที่แท้จริงน่าจะเป็นทุนที่เกิดจากความต้องการของสัมคมภายในหรือภายนอก สอดรับกับการไว้ใจนักวิชานักวิชาการไทยให้ทำเพื่อแก้ปัญหาร่วมกันครับ เอกชนก็ได้ประโยชน์ อาจารย์ได้ผลงานวิชาการ ได้งบมาพัฒนาวิจัย เงินทุนหมุนเวียนในระบบประเทศ" นั้นพี่เห็นด้วยที่น้องว่านะคะ ที่ทุนควรเกิดจากความต้องการที่แท้จริง แต่ตอนนี้ทุนแบบนี้มีน้อย..

ถ้าอุตสาหกรรมมาจ้างพี่ทำอะไรตอนนี้ ต้องบอกตามตรงว่า พี่อยากรับ แต่พี่ก็มีงานล้น (เรื่องสอน) และปัญหาอีกหลายเรื่องเกี่ยวกับการทำงานวิจัยคือ ไม่มีเครื่องมือทันสมัย หรือเครื่องมือเก่าโบราณ.. อันนี้ไม่ได้หมายถึงเครื่องมือที่หาซื้อกันได้ทั่วไปนะคะ ... เครื่องมือบางอย่างราคาแพงมาก บางทีอุตสาหกรรมเขาก็ลงทุนให้เราไม่ได้ขนาดนั้น... แล้วก็มีปัญหาอีกอย่างคือเรื่องความลับทางการค้า เพราะถ้าเราทำวิจัย ผลที่ได้ต้องเผยแพร่ ทำงานแบบนี้บางอย่างเผยแพร่ไม่ได้ บริษัทเขาก็ไม่ยินดีให้เผยแพร่ค่ะ เขากลัวคู่แข่ง ไปๆ มาๆ ก็เลยจอดสนิทค่ะ...

เรื่องการได้เป็นโปรเฟสเซอร์ในเยอรมัน ในยุโรป นั้นยากมากค่ะ คล้ายๆ กับในญี่ปุ่นที่โปรเฟสเซอร์เขาประสบการณ์สูง คอนเนคชั่นเพียบจริงๆ แต่บ้านเราก็ติดปัญหาข้างต้น และปัญหาอื่นๆ ที่เขียนไม่จบไม่สิ้นเสียทีค่ะ ....

เรื่องการรักสะดวกเป็นที่ตั้งนั้น ต้องยอมรับว่าคนเราเปลี่ยนแปลงยากจริงๆ .. ต้องเริ่มที่ตัวเองก่อนค่ะ ขอบคุณสำหรับ quote นะคะ ดีมากเลยค่ะ ^ ^ แต่ดูด้วยนะคะ ว่าทำประโยชน์แล้ว ประโยชน์เกิดตรงที่ควรจะเกิดค่ะ มีเยอะแล้วที่เรื่องหวังดีบางเรื่องทำไปแล้วเกิดผลเสีย (เป็นบ้างแต่เป็นส่วนน้อย) ต้องทำดีอย่างระมัดระวังค่ะ สังคมเดี๋ยวนี้ ละเอียดอ่อนเหลือเกิน ^ ^