ถ้าหากฉันสามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อหาในเรื่อง “บารมีพระแม่ป้อง ปกพื้นธรณินทร์” ได้หนึ่งตอน ฉันขอเลือกที่จะเปลี่ยนตอนจบระหว่างพระมหามนตรีและพัตรา ตอนจบของเรื่องนั้นน่าเศร้าเกินไป แค่พระเมืองเมืองหรือพระศรีสุริโยทัยได้สละพระชนชีพเพื่อปกป้องประเทศ ปกป้องอยุธยาก็น่าสลดใจมากพอแล้ว การที่ตอนจบของเรื่อง พัตรากับพระมหามนตรีต้องจากลากัน โดยที่ไม่ได้ร่ำลากันแม้แต่คำเดียว อีกทั้งพระมหามนตรีไม่ได้กลับมาในรูปแบบของมนุษย์อีกต่างหาก อยากเปลี่ยนให้พระมหามนตรีไม่สิ้นชีพไป เพื่อที่พัตราจะได้จำพระมหามนตรีได้ และไม่ต้องจากลาด้วยความรู้สึกระหว่างคนเป็นและคนตาย เพราะถึงยังไง พัตรากับพระมหามนตรีอยู่กันคนละมิติเวลา การที่ทั้งสองคนรักกันแสดงให้เห็นถึงความรักของคนในปัจจุบันและในอดีต เป็นความรักที่ดูน่าสนใจและอยากรู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร ความรักของคนสองคนต่างคนต่างเวลาต่างการเดินทางต่างคำพูดต่างภาษา

ถึงอย่างไรก็ตามตอนจบที่ พระศรีสุริโยทัยหรือพระแม่เมืองของชาวไทยยอมสละพระชนม์ชีพเพื่อรักษาพระมหาจักรพรรดิไว้ ช่างเป็นผลดีต่อประเทศยิ่งนัก ตราบใดที่พระศรีสุริโยทัยยังเดินทางตามความเป็นจริง เดินทางตามเวรและกรรม พระมหามนตรียังรักประเทศ รักหน้าที่ของตนอยู่ ประวัติศาสตร์ก็ไม่สมารถเปลี่ยนแปลงได้ ถ้ามีโอกาสได้เปลี่ยนเนื้อเรื่องจริงๆ ฉันไม่อยากเปลี่ยนเนื้อเรื่องตอนไหนทั้งสิ้น เพราะถ้าไร้ซึ่งการสละชีพของพระแม่เมือง ประเทศไทยอาจจะตกเป็นเมืองขึ้นของพม่าไปแล้วก็เป็นได้