อาจารย์ค่ะ มันเป็นเรื่องการเมืองด้วยมังค่ะ เรื่องมันน่าจะมีอะไรมากกว่านี้ ไม่รู้ว่ารวมถึงตำแหน่งที่ได้มาของ ผอ.เขตหรือเปล่าค่ะ คริ ๆ ๆ ต้องลงทุนหน่อยกว่าจะได้มา สำหรับงบประมาณ ก็ทำไป เพื่ออะไร ใช่เด็กหรือเปล่า? เพราะถ้าใช่ เด็กจะคุณภาพไม่เป็นแบบนี้หรอกค่ะ...พี่ว่า มันน่าจะต้องปรับในเรื่องของการขอผลงานมังค่ะ ให้ครูหันไปสนใจที่ตัวเด็ก ครูก็ต้องรัก + เข้าใจในตัวเด็กให้มาก ใส่ใจเด็กให้มากกว่านี้ ส่วนผลงานไปวัดกันที่ตัวเด็กถึงมันจะค่อนข้างวัดยาก แต่ไม่เกินความสามารถของ ศน. หรอกค่ะ...ไม่อยากเห็นการโทษคุณภาพของเด็กจากโรงเรียนและผู้ปกครองในการโยนความผิด...อยากเห็นทุก ๆ ฝ่ายหันหน้า ร่วมมือ ช่วยกันแก้ไขปัญหาของสังคมมากกว่า ไม่อยากเห็นการป้ายความผิดให้กัน...สงสารเด็ก ควรทำอย่างไรให้เด็กที่มีปัญหาเกิดความอบอุ่นในชีวิตสำหรับความก้าวหน้าของครูก็ไม่ต้องทำผลงานหรอกค่ะเมื่อเวลาถึง ตำแหน่งก็มา ให้ครูไปคำนึงถึงเด็กให้มาก ๆ รวมถึงหลักสูตรด้วยนะคะ อาจารย์ดูให้ดี ๆ ว่า หลักสูตรจะมีส่วนทำให้เด็กได้รับความรู้ตรงตามการดำรงชีวิตจริงหรือไม่? อย่าลืม เรื่อง "ทักษะชีวิต" เหตุที่พี่บอก เพราะว่า พี่เห็นความแตกต่างจากการรับสมัครคนเข้ามาทำงานในแต่ละช่วงปี เกิดความแตกต่างกันมากค่ะ เกี่ยวกับพฤติกรรมของคน ไล่ตั้งแต่รุ่นพี่ลงไปเลยค่ะ

         เห็นด้วยกับการร่วมมือกันแก้ไขปัญหาเรื่องการศึกษา ปฏิรูปกี่ครั้งก็แล้ว ก็ยังเหมือนเดิมหรือจะแย่กว่าก็ไม่ทราบ เราโตแล้ว เราก็อยากเห็นเด็กที่เติบโตขึ้นมามีคุณภาพเช่นกัน เวลาทำงานด้วยกัน พูดกันรู้เรื่อง ไม่ใช่ชอบแต่พูดถึงการแสวงหาผลประโยชน์เข้าตัวเองอย่างเดียวแต่งานไม่คำนึงถึง...เพราะพฤติกรรมของคนทำงานต้องสะสมมาจากความรู้ ความสามารถของตนเองตั้งแต่พื้นฐานชั้นประถม ไม่ใช่มาเสริมมาเติมให้ตอนอยู่อุดมศึกษา...แล้วไม่มีใครบ้างหรือค่ะที่คิดจะช่วยกันแก้ไขปัญหาเช่นอาจารย์...พี่เชื่อว่า ถ้าทุกคนคิดที่จะร่วมมือกันจริง ๆ ปัญหาต่าง ๆ ก็จะลดลงเองค่ะ...ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ก็จะทำให้ประเทศไทยเจริญขึ้นเองค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ...