สวัสดีค่ะคุณตาหยู
เวลาที่ชอบหลายๆบันทึก แล้วต้องตัดสินใจเข้าไปสื่อสารเพียงบางบันทึกนั้น รู้สึกว่าอยากมีมือสักสิบมือ จะได้พิมพ์ทันใจอะค่ะ
ดิฉันเป็นพวกสื่อสารจนสุดความ ถ้ารู้สึกว่าพูดไม่หมด ไม่ครบ จะรู้สึกว่านอนไม่หลับ (ทั้งที่หลับไปแล้ว) เลยต้องเขียนยาวๆๆๆๆทุกที แต่บางทีมีใจความสำคัญนิดเดียว แต่แบบว่าเขาคงชินกันแล้ว อิอิ
ชอบจังที่คุณตาหยูสรุปให้อย่างนี้
พูดในเรื่อง ที่ให้คนฟังเข้าใจ ไม่ควรพูดให้ตัวเองเข้าใจ
ของดิฉัน สามารถพูดในเรื่องที่ตนเองฟังเข้าใจ ให้คนอื่นฟังไม่ใคร่รู้เรื่องได้ เป็นความสามารถพิเศษที่ไม่น่าปรารถนา กลุ้มเหมือนกันอะค่ะ
เคยฟังท่านผู้รู้ที่พูดแบบที่ทำให้เราเข้าใจได้โดยไม่ต้องจด โอ....รู้สึกทึ่งมาจนทุกวันนี้
ท่านพูดให้ "เข้า" ไปใน "ใจ" เราได้ โดยที่เราแทบไม่ต้องจดจริงๆ คือเนื้อหามันกลืนเข้าไปในการรับรู้ของเรา จนไม่ต้องอาศัยเครื่องกำกับ เพื่อป้องกันการรับรู้สูญหายไปไหนอีก แปลกจริงๆ ท่านทำได้อย่างไรก็ไม่ทราบ....
อยากทำแบบนั้นได้บ้างจังค่ะ : )