จุดมุ่งหมายของการฝึกปฏิบัติตามแนวโพชฌงค์7 เพื่อสร้างสุขภาพ(จิต-กาย)ที่เข้มแข็งเหมาะสมแก่อุบาสก อุบาสิกา ผู้ใฝ่ศึกษาพาหุยุทธ์ เท่านั้น..การอื่นนั้นเป็นเรื่องกรรมและบุญกุศลที่แต่ละท่านได้บำเพ็ญมา..ข้าพเจ้ากราบขออโหสิกรรม ต่อ บรมครูทั้งหลาย ด้วย..ผู้ใดสนใจอ่านเรื่องนี้ โปรดระมัดระวัง ในการพิจารณา อย่าเชื่อโดยงมงายไร้เหตุผล เนื้อหาต่างๆที่บันทึกนี้มีทั้งคุณและโทษ..จงอย่าได้ประมาท เทอญ..และความรู้เหล่านี้จะเป็นแค่เรื่องไร้สาระ..ถ้าไม่นำมาปฏิบัติให้เกิดโพชฌงค์..เหมือนการที่เราบอกว่าเป็นชาวพุทธ แต่ไม่ปฏิบัติ ทาน ศีล ภาวนา..ยังมีอีก การนิมนต์พระมาสวดโพชฌงคปริตร แก่คนป่วย..โดยนึกเปรียบเทียบกับ สมัยพุทธกาล..ได้บุญน้อยมากสำหรับผู้ฟัง ครับ..แต่ก็ยังดี เผื่อฟังแล้วระลึกได้ว่า วิธีปฏิบัติให้เกิด พุทธะ ทำอย่างไร? แล้วพยายามทำมันทันทีในแต่ละส่วน..เพราะคนเจ็บป่วย อาจหลงลืมและพละ+อินทรีย์ อ่อนแรงจน เข้าไม่ถึง ครับผม..เปรียบเหมือนกับ คนเรารู้ว่าถ้ามีตังค์ก็ดีนะ..แต่ต้องมีตังค์ถึงจะใช้ตังค์ได้..สติรู้ว่าดี แต่ต้องมีสติ..ทีนี้รู้รึเปล่าว่า จะเกิดสติแล้วตั้งสติยังงัย?..แค่ความรู้สึกนึกคิด นั่นเป็นแค่สติฉาบฉวย..นะครับ..หากจะพิจรณาใคร่ครวญให้ถ่องแท้พร้อมกับการฝึกปฏิบัติจริง จะสามารถเข้าใจกระบวนวิธีของการเข้าถึง พุทธะ โดยยึดแนวโพชฌงค์7..และที่สำคัญที่ต้องสร้างขึ้นก่อน คือ ศรัทธาพละ และ วิริยะพละ..ที่เหลือ..สติ - สมาธิ - ปัญญา..นั้น..กำลังแห่ง พุทธะ จะดำเนินไปเอง..ครับผม..