..ดังนั้น ทำให้เกิดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่ง คือ เสียใจและเสียดาย ที่เห็น อุบาสก อุบาสิกา ส่วนใหญ่ เป็นผู้ศึกษาพุทธศาสนาและปวารนาตนเป็นศิษย์ของบรมครู โดยไม่เข้าใจและไม่ปฏิบัติในสิ่งที่บรมศาสดาปฏิบัติ เพราะพระภิกษุสงฆ์ ส่วนใหญ่ มักเป็นแค่ผู้เล่าความ โดยมิได้เป็นตัวอย่างในการปฏิบัติอันเป็นหลักการสำคัญของพุทธศาสนา..จึงทำให้หลงทางและอ่อนแอ เป็นเหยื่อของทุกข์ ตกเป็นทาสของทุกข์ แทนที่จะเข้าใจทุกข์ เข้มแข็งที่จะอยู่กับทุกข์ ต่อสู้กับทุกข์ เพื่อก้าวข้ามทุกข์ไปสู่นิพพาน..ดังเช่นกระผมซึ่งเสียเวลามานาน จนอายุ59ปี..ครับผม..