นมัสการ พระครู และขอบคุณครับ

ระยะนี้ คิดเรื่อง "...มีแต่ความจำเต็มสมอง สมองรกรุงรังด้วยขยะ
คือข้อมูลที่รับไว้ทับถมจนเน่าเหม็น คิดไม่ออก คิดไม่เป็น
อย่าว่าแต่จะใช้ความรู้แก้ปัญหาสังคมเลย แม้แต่ปัญหาตนเองก็แก้ไม่ตก
ยิ่งไปกว่านั้น..." บ่อยครั้ง

และมองหาคำตอบจาก พุทธวัจนะ มากขึ้น

เขียนให้ ความจำเปลี่ยนเป็นความรู้ มากขึ้น

ทดลองทำบ้าง เท่าที่จะพอทำได้

แต่ยังไม่แจ้ง ไม่ชัด ยังมีจุดบอดจุดมัว ทั้งด้านภาษา และด้านแนวติด

(กำลังศึกษา เจตสิก อยู่ครับ)