นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
เมื่อ  05 มิ.ย. 2550 08:56
ขอบคุณพี่รวิวรรณมากครับ

บางครั้งเวลาเราคุยกับผู้ป่วยเรื่องนี้ เหมือนว่าเรามีคำตอบอยู่ในใจของเราแล้ว แล้วพอผู้ป่วยตอบในสิ่งที่ตรงข้าม เรา รู้สึก
ทั้งๆที่คำตอบในใจนั้น เป็นคำตอบของเรา ในบริบทของเรา ไม่ใช่ของผู้ป่วย
ขอบคุณสำหรับตัวอย่างชัดเจน ที่ทำให้ผมตระหนักเรื่องนี้มากขึ้น คงต้องย้ำเรื่องนี้กันบ่อยๆนะครับ

พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล

รู้สึก ลอย และตัวพองๆ

อาจารย์ เต็มมาเยี่ยม

ขอบคุณนะคะ

เป็นอย่างอาจารย์ ที่อาจารย์เต็มบอกว่า

ทีมขณะที่ทำประชุมกลุ่ม คิดว่าน้องเคยเซ็น คราวนี้ ก็ น้องคิดดี้คงจะเซ็น เพียงแต่ต้องแจ้งคุณแม่เท่านั้น

เรามีคำตอบอยู่ในใจของเราแล้ว แล้วพอผู้ป่วยตอบในสิ่งที่ตรงข้าม เรา รู้สึก และคาดคิด    เรา ก็งง

คำตอบในใจนั้น เป็นคำตอบของเรา ในบริบทของเรา ไม่ใช่ของผู้ป่วยจริงๆ ค่ะ

อาจารย์ เกวน บอกหลังออกจากห้องว่า แม้ อาจารย์ จะอายุปานนี้ ถ้าอาการหนัก ก็ คงลำบากใจที่จะเซ็นลงไป ว่า

อย่าช่วยชีวิตฉันนะ