อาจารย์คะ

รู้สึกตื่นเต้นและดีใจจนขนลุกขนพอง ที่มีบันทึกนี้ค่ะ

ระหว่างนี้ พบบันทึกที่อยากพบ อยากเรียนรู้เข้มขึ้นเรื่อยๆ

ความรู้สึกเหมือนเมื่อช่วงที่อายุสิบเก้ายี่สิบปี ที่แอบแม่ไปวัดครั้งแรกค่ะ

ตื่นเด๋อด๋าทำวัตรเช้าตีสามกว่า มีการนำตำราของท่านฟูกูโอกะ มาถอดความประโยคต่อประโยค

การเข้าถึงธรรมชาติของท่าน คือการบรรลุธรรมอย่างไรฯลฯ

อันนำไปสู่คำตอบของโจทย์ชีวิตทุกข้อได้ ฯลฯ

นับแต่นั้นมา ก็เลย "ตัดรอบ" ตัดสินใจ ไม่เรียนต่อร้อยเปอร์เซ็นต์

และ ค่อยๆนำตนเข้่าสู่กระบวนการเรียนรู้ ในกรอบ บ้าน วัด โรงเรียนในอีกไม่กี่ปีต่อมา

ทว่า...ภาคสนามที่ ไม่ได้ให้หลีกลี้ เรียนรู้กับกสิกรรมอย่างเดียว

พื้นฐาน จึงไม่แน่น... ไม่พร้อม...สำหรับแบบฝึกหัดชีวิต ที่...รอบจัดหลากหลาย

จำต้องปลีกตน เรียนรู้อย่างอิสระ... มาจนถึงบันทึกนี้หละค่ะ ๕๕

ขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างยิ่ง

ที่ตั้งใจถอดความรู้ และข้อคิดเห็นไว้ในพื้นที่นี้ ให้ผู้มาใหม่ได้ศึกษาค่ะ