แต่หลักฐานเชิงประจักษ์ก็พอมีนะคะ แต่ค่อนข้างน้อยและช้านานกว่าจะเห็นผลว่า การเรียนกวดวิชาไม่ได้ช่วยเรื่องการเรียนรู้แต่ช่วยให้ทำข้อสอบได้ ถ้าบ้านเรายังใช้วิธีการสอบแบบเดิมๆเพื่อคัดเลือกคนเข้าเรียน วัดความรู้ประเมินการเรียน ก็คงยากที่จะให้ผู้ปกครองเชื่อว่าการกวดวิชาไม่ใช่สิ่งที่ควรสนับสนุน เท่าที่เห็นในปัจจุบันก็คือ เห็นคนอื่นเรียน กลัวว่าจะเรียนไม่ทันเพื่อน นั่นคือคิดแข่งกันเอง วิ่งตามกรอบ มากกว่าคิดถึงวิธีการและผลการเรียนรู้ ไม่ได้เรียนเพื่อพัฒนาตนเอง แต่เรียนเพื่อให้ทันคนอื่น ทัศนคติของผู้ใหญ่ก็ทำให้เด็กๆต้องเดินไปตามกรอบความคิดเดิมๆด้วย พ่อแม่ต้องเข้มแข็งเข้าใจและชี้แนะพูดคุยกับลูกให้ได้ค่ะ ประสบการณ์ตรงของตัวเองคือ ลูกไม่ต้องเรียนพิเศษ เราไม่ได้สอนอะไรพิเศษ แต่ลูกเรียนรู้ด้วยตัวเองว่าอะไรควรเรียน อะไรควรรู้เพื่อสอบ ลูกสองคนโตเคยไปแอบเข้าเรียนพิเศษกับเพื่อนดู แล้วก็มาวิเคราะห์ให้ฟังว่า การเรียนพิเศษคือการสอนเข้มข้นเพื่อสอบ ต้องท่องจำสูตร วิธีคิดต่างๆ เมื่อพบโจทย์ที่ไม่เคยเรียนมาก่อนก็มัวแต่ทบทวนหาสูตรว่าเข้ากับอันไหน แทนที่จะคิดถึงปัญหาจริงๆ ลูกบอกว่าโจทย์ต่างๆนั้น เราคิดเองได้ แต่อาจจะนานกว่าการที่เรารู้สูตร หรือจำลักษณะโจทย์ไปเลย สรุปว่า ระบบการเรียน การสอบของเรานี่แหละค่ะ ปัญหาใหญ่ที่ทำให้การกวดวิชากลายเป็นธุรกิจที่เติบโตอย่างมาก