ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้และคำนิยม ยินดีจากทุกท่านมากๆค่ะ เป็นความชื่นใจที่อยากเอามาเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ใน GotoKnow ด้วยค่ะ เพราะถึงแม้เราจะเลี้ยงเขามา แต่เขาก็จะมีความเป็นตัวตนของเขาเองที่เราต้องแยกให้ออกว่า ถึงแม้เราจะเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดเขามา เขาก็คือคนอีกคนหนึ่งที่เป็นตัวของเขาเอง มีชีวิตของเขาเอง เราไม่มีสิทธิอำนาจอะไรที่จะไปกะเกณฑ์หรือควบคุมใดๆ และมีอะไรหลายๆอย่างที่มาจากความคิด ตัวตนของลูกที่ทำให้เราทึ่งอยู่เสมอๆค่ะ ดีใจที่เขาเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เรามีศรัทธาในคนด้วย เมื่อเช้าอ่านบันทึกความคิดของลูก เกี่ยวกับวันรับปริญญาแล้วชอบใจ ขอเอามาเก็บไว้ที่เดียวกันด้วยเลยค่ะ