เรียน คุณ Conductor ที่นับถือ ขออนุญาตเพิ่มเติมครับ คือ ผมมองประชาธิปไตย 2 ระดับ ครับ ในระดับการเมืองการปกครอง และ ในระดับวิถีชีวิต ที่ผมจะเน้นมากคือระดับวิถีชีวิตครับ ที่ผมนิยามไว้ข้างบนคือระดับวิถีชีวิต และผมคิดว่าผมไม่น่าจะใช่ Anarchist นะครับ เพราะผมมีกรอบของคุณธรรมจริยธรรมในสังคมกำกับไว้  ผมว่าถ้าในระดับวิถีชีวิตเราสามารถพัฒนาจนมีความเป็นตัวของตัวเองอยู่ในกรอบของคุณธรรม ผมว่าระดับการเมืองการปกครองก็ไม่น่าเป็นห่วงครับ เพราะระดับการเมืองการปกครอง ผมตีความว่าประชาธิปไตย คือ การปกครองโดยใช้เสียงข้างมากของประชาชน ที่นี่เสียงข้างมากของประชาชนเขาไม่ได้มีอะไรมากำกับไว้นะครับว่าเป็นเสียงอย่างไร คือ ไม่ว่าจะเป็นเสียงที่ถูกหรือผิด เสียงเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือประโยชน์ส่วนรวม ถ้าเป็นเสียงข้างมากแล้ว ก็ต้องถือว่าเป็นประชาธิปไตยหมดครับ ที่นี้ในเรื่องของธรรมธิปไตย ก็คือ หลักในการตัดสินใจครับ ถ้าเสียงส่วนใหญ่เป็นเสียงของธรรมาธิปไตย ก็โอเคครับ  แต่ถ้าเสียงส่วนใหญ่เป็นเสียงของอัตตา หรือเป็นเสียงของโลกาธิปไตย เราก็ต้องยอมรับในเสียงส่วนใหญ่ ทั้งๆที่ใจไม่ยอมรับ แล้วใครจะบอกละครับว่าเป็นเสียงที่ไม่ถูก เพราะประชาธิปไตยเขาวัดกันที่จำนวนครับ วัดกันที่บัตรเลือกตั้ง วัดกันที่การยกมือ ไม่ได้วัดกันที่เหตุผลหรือคุณธรรมครับ  และที่คุณ conductor นิยามว่าประชาธิปไตย หมายถึง อิสระ ภายใต้หน้าที่ต่อประโยชน์สุขของส่วนรวม  ผมคิดว่า(ผมอาจจะผิด) ตามความหมายของประชาธิปไตยในรูปแบบ จะไม่มีการกล่าวถึงประโยชน์สุขของส่วนรวมครับ จะเน้นเพียงเสียงส่วนใหญ่เท่านั้นเอง ซึ่งจะเป็นเสียงเพื่ออะไรก็ได้ ขอให้เป็นเสียงส่วนใหญ่เท่านั้นเป็นพอ  ส่วนนิยามเพื่อประโยชน์สุขส่วนรวม น่าจะเป็นนิยามในระดับวิถีชีวิต หรือ ระดับเนื้อหาครับ..ขอบคุณครับ