ครูแอ้ขอเล่าจากประสบการณ์ที่นานมาก ซึ่งไม่รู้ว่าคืออะไร

จำได้ว่าครั้งนึงสมัยวัยรุ่น ได้ลงเล่นน้ำทะเลที่หาดแม่รำพึง
แม้จะว่ายน้ำเป็น แต่ครูแอ้ก็รู้สึกกลัวทะเลเพราะความกว้างไกล
จึงลอยคอเล่นกับเพื่อน ๆ อยู่บริเวณที่ไม่ไกลจากฝั่ง
แบบที่รู้สึกว่ายังสามารถเหยียบพื้นทรายได้เป็นระยะ ๆ
จู่ ๆ ก็มีคลื่นโถมเข้ามาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ได้กินน้ำทะเลเต็มอึก
จึงรีบพยุงตัวขึ้นให้เท้าแตะพื้นทรายเพื่อจะยืนพัก
ทันใดนั้นครูแอ้ก็มีอาการสติแตก เพราะเกิดอาการผลุบลงในทะเล
รู้สึกว่าเท้าเหยียบทรายไม่ถึงแล้ว ทั้ง ๆ ที่รู้สึกว่าตัวเองอยู่ที่จุดเดิม
และยังเห็นเพื่อน ๆ ยืนเหยียบทรายกันอยู่ในแนวเดียวกันซึ่งไม่ไกล
ไปจากตัวเอง ทันใดนั้นจึงรีบพลิกตัวลอยหงายแบบตีกันเชียง
พยายามลอยตัวเข้าหาฝั่ง ด้วยระยะทางสั้น ๆ จากจุดที่พื้นทรายหายไป
ครูแอ้ก็เจอพื้นทรายที่เหยียบถึง ยีนขึ้นแบบงง ๆ รีบท่องน้ำไปบอกเพื่อน ๆ
ทุกคนก็งง ๆ เพราะทุกคนก็เห็นและมั่นใจว่าบริเวณนั้น.....
ครูแอ้ยืนถึงแน่นอน ต่างก็รู้สึกแปลก ๆ จึงพากันเลิกเล่นน้ำทันที

จากเหตุการณ์ที่เล่ามา จนครูแอ้ได้ลืมไป นับเป็นสิบปี ก็ได้รับทราบและต้องแสดงความเสียใจ
กับภรรยาของครูท่านหนึ่งซึ่งเป็นพยาบาล ไปทัศนศึกษาที่ จ. ระยอง และได้เสียชีวิต
ที่หาดแม่รำพึง ซึ่งฟังจากเพื่อน ๆ ที่เล่นน้ำอยู่ด้วยกัน เธอว่ายน้ำไม่เป็นและแน่นอนว่า
เธอต้องไม่กล้าออกไปเล่นน้ำไกลฝั่ง ที่สำคัญคือเพื่อน ๆ ของเธอต่างก็ยืนยันว่าน้ำทะเล
บริเวณที่เธอเล่นนั้น ประมาณลยเข่า แต่จู่ ๆ เมื่อมีคลื่นโถมเข้ามา เธอก็จมน้ำหายไปต่อหน้าต่อตา
กว่าจะพบร่าง เธอก็เสียชีวิตไปแล้ว

นี่คือสิ่งที่ครูแอ้สงสัยว่า เป็น Rip Current ในหาดแม่รำพึงหรือไม่