สวัสดีค่ะคุณพัชนี

ดิฉันอ่านเรื่องราวด้วยความสนใจค่ะ

ประการแรก  ปากพนังเป็นอำเภอที่ทั้งพ่อทั้งตาเคยเดินทางไปซื้อขายข้าว ตัวเองก็เคยไปตอนเด็กๆ และรับทราบว่า ปัจจุบันเปลี่ยนสภาพจากพื้นที่ที่เคยมีฐานะทางเศรษฐกิจดี เป็นพื้นที่ที่มีปัญหามากอยู่  คล้ายๆกับอำเภอที่เกิด  จึงค่อนข้างสนใจว่า พื้นที่จะพัฒนาไปอย่างไร

ประการที่สอง  การเล่าประสบการณ์ของชาวบ้านเช่นนี้ ทำให้คนอยู่ห่างไกลพื้นที่ได้เรียนรู้และเข้าใจปัญหามากขึ้น  เข้าใจว่า ชาวบ้านทำอะไร และภาครัฐจะเข้าไปมีบทบาทแก้ปัญหาถึงระดับชาวบ้านอย่างไร

อ่านแล้วคล้ายๆกับว่า เรื่องน้ำเป็นปัญหาสำคัญในพื้นที่  แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลว่า ทำไมข้อเสนอของชาวบ้านจึงไม่ผ่าน ทั้งๆน้ำเป็นปัจจัยพื้นฐานของชีวิต  และการทำกิจกรรมต่างๆก็ต้องใช้น้ำ  หรือ ว่าโครงการของชาวบ้านเป็นเพียงจัดการน้ำเพื่อการบริโภค ไม่สามารถใช้ในการผลิตได้   หรือว่า  ปัญหาเรื่องน้ำไม่ใช่ปัญหาที่แท้จริง  หรือติดปัญหาว่า  เป็นการซื้อวัสดุอุปกรณ์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับโครงการ (ทั้งๆที่เชื่อมโยงกิจกรรมได้ ?) ถ้าน้ำเป็นปัญหาจริงๆและจัดการภายใต้โครงการไม่ได้  เราจะแนะนำให้เขาแก้ปัญหาเรื่องน้ำอย่างไร  (ติดต่อกรมโยธาฯ? เกษตรอำเภอ?)

อยากอ่านประสบการณ์ทำนองนี้เยอะๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ