อ่านบันทึกนี้ของอาจารย์แล้ว เข้าใจตัวเองขึ้นมากเลยค่ะ ชอบตรงที่อาจารย์บอกว่า

"ผมมีนิสัยชอบฝึกตัวเองให้ "เบาสบาย" จากเปลือกหุ้มที่ไม่จำเป็น     ซึ่งหมายความว่า ผมจะถามตัวเองอยู่เสมอ     ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นี้ ตรงไหนคือเปลือก ตรงไหนคือแก่น     ส่วนที่เป็นเปลือกก็ให้มีน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น    และเท่าที่พอจะปรองดองกับแนวปฏิบัติทั่วไปได้"

ชอบคำว่า "เท่าที่ปรองดองกับแนวปฏิบัติทั่วไป" ของอาจารย์มากๆค่ะ คิดเสมอเวลามีงานอะไรแบบนี้ว่า เรามักจะไม่ทำอะไรตาม"ธรรมชาติ"นะคะ ก็เลยทำให้สิ่งที่ได้มาไม่ใช่วิถีทางที่"ปกติ" เรามักจะให้ความสำคัญและเสียทรัพยากรไปกับอะไรๆที่ไม่สำคัญมากกว่าเสมอ น่าเสียดายนะคะ