Thailand needs to invest in People, not rice.

เห็นด้วยที่ไทยจำเป็นต้องลงทุนเกี่ยวกับ "คน" และคิดว่าไทยกำำลังเพิ่มการลงทุนด้านนี้อยู่แล้วทุกปี ดูจากงบทางด้านการศึกษาผ่านกระทรวงศึกษาธิการที่สูงกว่าทุกกระทรวงมาหลายปีแล้ว งบประมาณของกระทรวงทางด้านสังคมรวม ๆกันก็ไม่ได้น้อย แต่เท่าไรจึงจะพอ บางทีลงทุนด้วยเงินจำนวนมากก็ไม่ได้เพิ่มคุณภาพของคนอย่างที่ควรจะเป็น กำลังแรงงานไทยยังคงต้องได้รับการพัฒนาต่อไป คงไม่ใช่หน้าที่ของรัฐเท่านั้น แต่เป็นของสังคมตั้งแต่หน่วยที่เล็กที่สุดคือครอบครัวขึ้นไปด้วยที่จะต้องทำหน้าที่ของตนอย่างดีที่สุด แต่น่าเป็นห่วงที่หน่วยต่าง ๆอาจไม่ตระหนักในหน้าที่ของตน เด็กจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้รับการอบรมบ่มนิสัยจากบ้าน จะพึ่งโรงเรียนอาจสายเกินไป ครูและโรงเรียนอยู่ในภาวะสับสนไม่สามารถจะเลือกและประยุกต์ทฤษฎีสู่การปฏิบัติอย่างเหมาะสม ทำตาม ๆกัน ทำหลายอย่างเกินไป แล้วจะรับศตวรรษที่ 21 และ AEC อย่างไร ผลก็พอจะคาดเดาได้

การลงทุนเกี่ยวกับ Rice ก็มีความจำเป็น เพราะในที่นี้ rice มิใช่แค่ข้าว แต่กินความไปถึงชาวนาผู้ผลิตข้าว ซึ่งรัฐไม่เคยลงทุนอย่างจริงจัง กว่าจะผลิตข้าวได้แต่ละกิโล คนที่ไม่ใช่ชาวนาลองทำดูแล้วจะรู้ถึงความลำบากและจะรู้ซึ้งว่าข้าวนั้นถูกแสนถูกไม่คุ้มค่าแรงและไม่เหมาะสมกับความสำคัญของข้าวในสังคม ชาวนาจึงยากแค้นเป็นส่วนใหญ่ รัฐเดินมาถูกทางแล้วที่ให้ความสำคัญกับการยกระดับให้ชาวนามีรายได้สูงขึ้น ปัญหาในทางปฏิบัติเป็นสิ่งที่ต้องแก้ไข ต้องเปลี่ยนทัศนคติของคนในสังคมส่วนหนึ่งที่มองเห็นแต่ความชั่วร้ายของรัฐด้านเดียว ขออย่าให้ประเทศเพื่อนบ้านอย่าเอาอย่างเลย