เมื่อผมเท่าทันทุกข์และสุขที่เกิดขึ้นแล้ว นั่นคือโอกาสให้ผมได้พิจารณาที่จะตัดสินใจทำสิ่งต่างๆ ในทุกข์และสุขนั้นด้วยสมองไม่ใช่ด้วยอารมณ์ และการที่ทำได้เช่นนั้นเองดูเหมือนจะลดความทุกข์ที่ไม่จำเป็นในชีวิตของผม ได้มาก แล้วยังเพิ่มความสุขตามที่ผมควรมีได้อีกไม่น้อยทีเดียว