วันนี้ไปร่วมงานที่วัด.. พระท่านสอน กล่าวเป็นโคลงกลอนหลายตอน ชวนคิด.. กลับมาแล้วก็บันทึกไว้สักหน่อย..เกี่ยวกับพิธีกรรมของที่นี่...วาระสุดท้ายของการฌาปนกิจ..คุณพ่อของพี่ผู้ร่วมงาน..

เที่ยงเศษๆ  ขับรถจากคณะฯไปที่วัด  บ่ายโมงร่วมฟังสวด และพระคุณเจ้า...พระราชจริยารักษ์ เจ้าอาวาสวัดฯ. ขึ้นธรรมาสน์เทศน์สอน  จากนั้นได้รับเชิญเป็นหนึ่งในผู้ทอดผ้าบังสุกุล..ตามบทบาทหน้าที่...

สุดท้ายท่านประธานในพิธีทอดผ้ามหาบังสุกุล และเคลื่อนย้าย ผู้วายชนม์ไปขึ้นเมรุ  เผาในบ่ายวันศุกร์ ๔ กค. ๒๕๕๖..

จนแขกผู้มีเกียรติกลับไป  เรารอจนเหลือแต่ญาติและเพื่อนๆ ...ก่อนกลับจากงาน เข้าไปกอดให้กำลังใจ.พูดคุยกันสักครู่ .คุณยาย (คุณแม่ของพี่) ....ท่านบอกว่า  หมอได้ทำพิธีหย่ากันแล้ว  ...จึงเป็นประเด็นการพูดคุยว่า ธรรมเนียมที่นี่มีการหย่าก่อนที่จะนำไปเผาด้วย...น้องผู้ชายที่เคยเห็นพิธีเช่นนี้ที่บ้านเขาเช่นกันอธิบายว่า ..ใช้หมากและพลูเตรียมไว้  หมอที่ทำพิธีจะกล่าวว่า ...หย่ากันแล้ว จากนั้นก็ใช้มีดสับให้ขาด ส่วนหนึ่งใส่ลงไปที่คู่ ผู้ที่จากไปก่อน..เป็นการหย่าขาดจากกันในภพนี้  ได้รับคำบอกเล่าอย่างนั้น.....

ความผูกผันของคู่สามีภรรยาที่รักกันมานาน ถ้อยทีถ้อยอาศัย  ให้อภัย ดูแลเมื่อยามป่วยไข้... คุณตายังเอ่ยปากชมคุณยายว่า.. ผิวสวย... แม้ในวันที่ก่อนท่านจะจากไป  นั่นเป็นสิ่งที่คุณยายเล่าให้ฟัง...เป็นภาพที่บ่งบอกถึงความดีและรักแท้ที่ยั่งยืนของทั้งสองท่าน..ด้วยวัย ๘๘ ปี ของผู้จากไป..แต่สุดท้ายก็ต้องจากกัน...ความดีเท่านั้นที่ยังคงอยู่คู่กันต่อไป...ขอท่านสู่สุคติ สัมปรายภพเทอญ...