สำหรับตนเองถือว่าค่อนข้างเชยนะคะ คือไม่รู้จัก อ.มิตซูโอะเลย อาจจะเคยได้ยินแว่วๆ เรื่องพระอาจารย์ชาวญี่ปุ่น แต่กลับมารู้จักท่าน ตอนที่ท่านสึกแล้ว 

โดยส่วนตัวพอรับทราบ กลับรู้สึกชื่นชมท่านนะคะ และรู้สึกว่า ท่านได้ทำหน้าที่ของพระภิกษุที่ดี เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนละสมณเพศมาเป็นฆราวาส

นั่นคือ..เมื่อไม่สามารถตัดกิเกสทางโลก ก็ยินดีละได้แม้ชื่อเสียงของตนเอง เพื่อธำรงพระพุทธศาสนาไว้ ด้วยการลาสิกขาบทออกมา โดยไม่ผูกพันต่อชื่อเสียงคำสรรเสริญใดใด เพื่อมิให้พระพุทธศาสนาแปดเปื้อน เหมือนพระภิกษุบางรูปที่มีข่าวอยู่มากมายในช่วงปัจจุบันหรือก่อนหน้านี้

ทุกคนมีสิทธิ์ในชีวิตของตน ขอเพียงแค่ไม่ไปทำความเดือดร้อนให้ใครก็เท่านั้นพอ เส้นทางที่ อ.มิตซูโอะเลือก ก็เป็นเส้นทางชีวิตของท่าน การทำความดี การปฏิบัติธรรมและการเผยแพร่พระพุทธศาสนา ก็หาได้จำเป็น ต้องอยู่ในผ้าเหลืองเท่านั้นไม่ 

การที่หลายคนไม่พอใจ รู้สึกเสียศรัทธา รู้สึกผิดหวัง เพราะเราไปยึดถือท่านเป็นของๆเรารึเปล่า ? จึงไปวาดภาพ ขีดกำหนดไว้ ว่าท่านต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

ถ้าท่านประสงค์จะสัมผัสทางโลก ก็ละผ้าเหลืองออกมาเช่นนี้ แสดงว่าท่านให้เกียรติและให้ความเคารพต่อพระพุทธศาสนา ทำในสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่ขัดต่อความต้องการของตนเอง

แต่เพียงแค่ขัดต่อความต้องการของคนอื่น เพราะไม่เป็นไปตามความคาดหวังต้องการของคนอื่น

จะว่าไป ก็น่าเห็นใจท่านอยู่นา...