ในความเข้าใจของผมด้านภาษาไทย...ซึ่งก็อาจไม่มากนัก ขอร่วมแสดงความเห็นในด้านความหมาย ซึ่งอาจไม่เกี่ยวกันนักกับที่ทุกท่านได้พูดกันไปเท่าไหร่นะครับ

ในที่นี้ผมคิดว่า ถ้าสมมุติสถานการณ์ว่า เมื่อเราใช้การอุปนัย (Normative) เป็นการไล่เลียงด้วยการอิงหลักฐานเชิงประจักษ์ (Empirical evidence) ไปเรื่อยๆ แล้วทีนี้เราน่าจะได้ข้อพิสูจน์ได้ในระดับหนึ่งแล้ว ว่ามันไม่ใช่ "ของปลอม" (Fake) เราจะเรียกสิ่งนั้นเป็น  "ข้อเท็จจริง" (Fact) ครับ

แล้วที่นี้ Fact โดดๆ นั่นก็ยังไม่ได้หมายความว่า โดยรวมมันสามารถจริงหรือเท็จมากพอจะสรุปถึง "ความจริง" (Truth) หรือ "ความเท็จ" (False) ในประโยคโดยรวมทั้งหมดได้ด้วย Fact เดียวเดี่ยวๆได้ แต่ Facts พวกนี้จะสร้างให้เกิดน้ำหนักที่เป็นเชิงสถิติและสามารถใช้บ่งชี้ว่าสิ่งนั้นมันอาจจะ Real (ได้แบบ Relative truth) หรืออาจจะสามารถ "จริงที่สุดใน ณ. ขณะเวลานั้นที่เกิดเหตุ" มากยิ่งขึ้นในเชิงตัวเลขก็ได้

หลังจากนั้น เราจะประกอบ Facts ทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้วสรุป เราจะได้ "ความจริง" (Real) แบบที่ประกอบกับ Facts แล้ว (ผมก็ไม่รู้จะเรียกยังไงเหมือนกันครับ Assumption?? = =') :ซึ่งก็อาจจะยังต้องถูกพิสูจน์ (Q.E.D) ตัวสมมุติฐานอีกครั้ง ว่าสมมุติฐานนั้นๆ มีข้อบกพร่องหรือไม่เมื่อนำมาประกอบกับข้อสรุป ซึ่งก็จะถูกแย้งด้วย Facts ที่มีอยู่อีกทีในชุดการโต้แย้งสมมุติฐานอีกที (ex. "ใช้เอกสารที่เป็นปัจจุบันที่สุด" ของ ดร.พจนา) แบบนี้คือในความเข้าใจของผมนะครับ