ดีใจที่ได้อ่านบันทึกน้องปริมอีก

และขออนุญาตแชร์ความรู้สึกยินดีที่มีคนคิดเหมือนเรา เดี๋ยวนี้พี่มีของใช้น้อยชิ้น เสื้อผ้ามีพอใส่หมุนเวียนแค่ครบห้าวันทำการ ห้องพักอาศัยมีข้าวของพอ ๆ กับโรงแรมเล็ก ๆ (เพื่อนค่อนแคะ) ใช้โทรศัพท์เท่าที่จำเป็น เงินหมดไปแค่ค่าอาหารและวัสดุสิ้นเปลืองพื้นฐาน..

..ชีวิตแบบนักเรียนในลอนดอน ให้เรามากกว่าวิทยาการ..

ขอบคุณบันทึกดี ๆ ค่ะ