สวัสดีครับ อาจารย์ ก็จริงอย่างที่อาจารย์ว่าหล่ะครับ  "แม้จะรณรงค์เรื่องลดคอรัปชั่น ก็ตาม" แต่มันก็ยังเป็นเงาตามตัวติดกับสังคมไทยตลอดไป..ทุกที่ หลายท่านก็บอกว่าไม่มีขาว และไม่มีดำ แต่มันออก ไปทาง  "gray "

        แต่ผมก็ยังเชื่อมั่น อยู่ว่า  "ใครทำงาน คนนั้นก็ได้ " อย่างน้อยก็ได้ทำ และ ทำในสิ่งที่ถูกต้อง และต้องให้รู้ลึกจริงของปัญหานั้น...เพราะความรู้คืออาวุธ ที่มีเอาไว้ ต่อสู้ ในช่วง สภาวะเศรษฐกิจ ที่ถดถอย.ในสภาวะที่โรงงานต้องปลดพนักงาน.

       แต่ทุกวันนี้ ผมก็จะพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน ตลอดเวลา ทุกกะเช้าและทุกกะดึก ว่าเราทำงาน งานคือ อาชีพเราที่จะต้อง ทำ และเป็นรายใด้ ประจำ ไม่ทำก็ไม่ใด้...และที่สำคัญ ต้องทำอย่าง " มืออาชีพ" .. และต้องกลับบ้าน ให้ครบ 32 "  เพราะยังมีคน ข้างหลัง รอบข้าง ที่รอเราอยู่....ตอนสมัยเรียน ก็อยากมาทำงาน แต่พอทำงานแล้ว อยากกลับไปเรียนไหม่จริงๆ....

       สังคม ในโรงเรียน กับสังคมโรงงาน อาจจะต่างกัน นะครับ แต่คงแลกเปลี่ยนแนวคิดกันใด้นะครับ....

ในแนวความคิดของผม น่าจะมี กฏระเบียบ ระบุ ใว้ในมาตรา ไหนก็ได้ ..ว่าจะต้องมีการดูงานในโรงงานอุตสาหกรรม อย่างน้อยเทอม ละ 1 ครั้ง หรือ สองเทอมครั้ง ...อันนี้ ไม่เกี่ยวกับการฝึกงาน ของ ปวส.หรือ ป.ตรี นะครับ.......

เริ่มตั้งแต่ ม.3 -ม.6 น่าจะดีนะครับ ช่วงหัวเลี้ยว หัวต่อ พอดี ผมว่าอย่างน้อย จะต้องมีไอเดียดีๆ ที่ผุดขึ้นมา บ้างล่ะครับ

ว่าอนาคต ตัวเองจะเลือก อะไร.......

        ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจให้  "คนทำงาน"