เรียน ศ.ดร.จีระ 

         ผมขออนุญาตเข้ามาทักทายและทดลองใช้พื้นที่ "แบ่งปันแลกเปลี่ยนเรียนรู้"แห่งนี้  ประเดิมในเรื่องของการแสดงความรู้สึกจากการพบอาจารย์ครั้งแรกก่อน  ( ส่วนการบ้านขอค้างไว้ก่อนสักสองสามวันนะครับ )

         ผมขอเรียนจากใจจริงว่า  ตลอดเวลาหลายชั่วโมงที่ฟังอาจารย์แนะนำหลักสูตรและแผนการเรียนนั้น  เลือดลมของผมมันสูบฉีด  สมองของผมมันพลุ่งพล่าน  ต่อมความคิดและต่อมขี้สงสัยของผมมันเหมือนโดนประจุกระแสไฟฟ้าอะไรสักอย่างเข้าไปชอร์ตจนรู้สึกคันยุบๆ ยิบๆไปหมด 

         " โอ อะไรกันนี่ ท่านปรมาจารย์กำลังทะลวงจุดชีพจรหยิมต๊กให้เราอยู่หรือกระไร ? " บางห้วงสำนึกผมไถ่ถามตัวเอง

         ที่ผ่านมา เคยได้ยินสำนวนฝรั่งที่ว่า " ชีวิตเริ่มต้นเมื่อ 40 " แต่ผมไม่เคยเชื่อ เพราะคิดว่าตัวเลขเป็นเพียงสิ่งสมมติ  ในเมื่อปัจจัยทั้งภายนอกและภายในของแต่ละคน แต่ละพื้นที่ แต่ละวัฒนธรรมมีความแตกต่างกัน คนหลายคนก็อาจจะตั้งหลักปักฐานได้ก่อนหรือหลังอายุ40  ก็อาจเป็นไปได้ไม่ใช่หรือ

         แต่ตอนนี้ ในวันที่อายุผมเพิ่งผ่านช่วง 40 มาได้ไม่นานนัก  -  แต่ผมชักเริ่มจะเชื่อแล้วว่า  "ชีวิตผมอาจจะเริ่มต้นเมื่อ 40 " จริงๆก็เป็นได้    

          นั่นคือ "ชีวิตทางการเรียนรู้"  ที่มีระบบ ที่มีปรัชญาและวิธีคิดรองรับ

          การก้าวผ่านสู่ชีวิตทางการเรียนรู้ครั้งสำคัญนี้ จะเป็นไปไม่ได้เลย ถ้าไม่มี "คุรุ" หรือครูบาทางวิชาการคนสำคัญท่านหนึ่งคอยเปิดประตูบานใหญ่ให้เมื่อวันเสาร์ที่ 15 มิ.ย.56 ที่ผ่านมา

          คุรุท่านนั้นชื่อ " ศ.ดร.จีระ  หงส์ลดารมภ์" 

          โปรดรับการคารวะจากศิษย์ด้วยครับ