สำนวนตรงนี้ ...จำได้ว่าเป็นของปู่เย็น กล่าวไว้น่าฟังมาก ๆ
" กินฟรีได้ แต่ไม่อยากกิน
เกรงใจ…ไม่เอา…อาย…
ของเขาซื้อเขาขาย…
ไหนต้องตัก ไหนต้องล้าง
มีก็กิน...ไม่มีก็ไม่กิน…
ไม่ขอใคร…
คนเราอดตาย…หายาก
ถ้าไม่เจ็บ…ไม่มีได้นะ…
ดูแต่หอยซิ…ไม่มีมือ ไม่มีตีน
มันยังหากินเองได้…
ประสาอะไรกับ…คน มีมือมีเท้า
หากินเองไม่ได้…ก็อายหอย
ขายอย่าให้แพง คนเขาจะได้กินลง
ฉันขายถูกๆ เอาไปเถอะ
ซื้อไปแกงให้พอหม้อ
ชีวิตคน เหมือนสะพาน
มีขึ้น…มีลง
มีสูง…มีต่ำ
พอสุดท้าย…ก็ตาย
คนเราอดตาย…หายาก
ถ้าไม่เจ็บ…ไม่มีได้นะ…
ดูแต่หอยซิ…ไม่มีมือ ไม่มีตีน
มันยังหากินเองได้…
ประสาอะไรกับ…คน มีมือมีเท้า
หากินเองไม่ได้…ก็อายหอย "