แวะมาเยี่ยมครับ

ถ้าไม่มีเรา...ไม่มีของของเรา...ก็ไม่มีทุกข์...จิตอิสระ

แค่คิดว่าเป็นเรา...มีเรา...ทุกข์อย่างแรกก็คือต้องหาอะไรมาป้อนเวลามันหิว...แล้ววันหนึ่งมันหิวตั้งหลายครั้ง....

ยิ่งคิดว่านี่เป็นลูกของเรา...มันก็หิวเหมือนกัน...วันหนึ่งก็ตั้งหลายครั้งเหมือนกัน...

แล้วอย่างนี้จิตจะอิสระได้อย่างไร...จริงไหมครับ