อาจารย์เม้งครับ

          ก่อนอื่นผมว่า เราต้องทำวิสัยทัศน์ ( วิชั่น ) ของประเทศไทยก่อนนะครับ

          จากนั้นทำ พันธกิจ ( มิชชั่น ) แล้วก็ เป้าประสงค์ ( โกล ) ทำวัตถุประสงค์ ( ออบเจ็คทีป )

          แต่ก่อนหน้านั้นเราก็ต้องวิเคราะห์ประเทศไทยโดยหลักการต่าง ๆ เช่น บาลานซ์สกอการ์ด ซิสเต็มแอนาไลซ์สีส ฯลฯ

           พวกนี้ล้วนเป็นขั้นตอนและ กระบวนการที่สอนผมอยู่ตลอดเวลาครับ

           ผมเคยถามผู้คนที่อยู่ในชุมชน ศรีษะอโศก เครือของ สันติอโสก  ผมถามเขาว่าที่นี่มีการวางแผนการพัฒนาและการรองรับการเติบโตของสังคมไว้หรือไม่ ตามประสานักวางแผนด้านสุขภาพ  แต่เขาบอกว่าไม่  เราไม่วางแผน เราไม่กังวลกับอนาคต  เราทำตามเหตุและผล    ทำเอาผมอึ้ง  อึ้ง ไปเลย

           อาจารย์ครับ    แต่ผมว่าเรากำหนดวิสัยทัศน์ก่อนก็ดีนะครับจะได้เห็นทิศทาง ภาพฝัน เข็มมุ่งของคนไทย  ไง ๆ เราต้องวางแผน ตามเหตุและผลนั้นก็เป็นอีกรูปแบบที่ต้องประมวลการใช้ในแผน

             ผมเคยกำหนดวิสัยทัศน์กันในหน่วยงาน โดยให้แต่ละคนหาคำหรือประโยคที่น่าจะใช้เป็นจุดมุ่งหมายขององค์กร หรือความตั้งใจขององค์กร คล้าย ๆ อุดมการณ์ขององค์กรเหมือนกัน

            สำหรับประเทศไทย ผมของคำนึงเป็น คีย์เวอร์ดสำหรับวิสัยทัศน์ประเทศ  

                 " วัฒนธรรมล้ำค่า"   ท่าน อื่น ๆ ช่วยหน่อยครับ    อาจารย์ว่าไงครับ

              ผมเป็นคนสำคัญ  เพราะมีคนร้องไห้แน่หากไม่มีผม

              ผมเป็นคนดัง   เพราะ มีคนเกิน หนึ่งร้อยคนที่รู้จักผม

              ผมเป็นคนรวย เพราะ ผมรู้สึกกินได้อิ่มเท่า ๆ กับทุกคน

               ผมเป็นคนบ้า  เพราะเริ่มมีคนว่าผมบ้า มากขึ้นเรื่อย ๆ   

                หะหะหะ   ล้อเล่นด้วยครับอาจารย์อย่าโกรธผมนะ