เห็นด้วยกับคุณ on time

ที่น้องทิมดาบได้มีโอกาสเผชิญโลกโดยลำพังตั้งแต่เด็ก นั่นเท่ากับว่าเขาจะเติบโตอย่างเข้มแข็งในอนาคต

เป็นธรรมดาของผู้เป็นพ่อแม่ ที่จะอดเป็นห่วงลูกไม่ได้เวลาที่จะต้องห่างกัน

น้องปอของผมก็เช่นกัน ตั้งแต่เกิดจนโตเข้ามหาวิทยาลัย เป็นครั้งแรกที่จะต้องห่างพ่อแม่ แม้จะโตแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้...

แต่ก็โชคดีที่จะได้ไปเป็นศิษย์ อ.ดร ขจิต จะได้เก่งเหมือนครูครับ...