สถานการณ์จริงในโรงพยาบาลของรัฐเลยค่ะ ทำให้เรารู้เลยว่าคนที่ทำงานด้วยใจจริงๆนั้นไม่ได้มีมากนักค่ะ เราต้องพยายามหาทางปรับเปลี่ยนสถานการณ์ให้เหมาะสมเอาเอง หลายๆครั้งที่เราไม่แสดงตัวว่าเราเป็นใคร มาจากไหน เราก็จะไม่ได้รับการดูแล น่าสงสารคนที่ไม่มีอะไรจะมาเรียกร้องสิทธิอันพึงมีพึงได้ตามสมควร บ้านเรายังมีความเหลื่อมล้ำในสังคมอยู่มากแม้ในเรื่องพื้นฐานอย่างบริการสุขภาพนี่แหละค่ะ เราอยู่ตรงนี้เองยังคิดจะช่วยไม่ถูกเลยนะคะ ได้แต่ทำสิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด แล้วก็หวังว่าคนอื่นๆจะคิดและทำเหมือนกัน