อาจารย์ในมหาลัยไทย บางท่านอัตตาสูงมาก ไปพบ ไปหา ก็ไม่ได้ให้ความเห็น ความคืบหน้าเกี่ยวกับ งานวิจัยที่จะทำ เพราะท่านมัวดูงานให้นักศึกษาป.โทอยู่ ต้องให้ป.โท จบเป็นชุด ๆ ให้ได้ เดี๋ยวจะได้รับเด็กใหม่อีก  (ได้ค่าสอน ป.โท ภาคพิเศษ เพิ่มอีก เงินทั้งนั้น)  ไล่เราให้ไปอ่านหนังสือ ในห้องสมุด (หนังสือ ป.ตรี  จะบ้าเหรอ ขนาดเรียนผ่าน ป.โทมาแล้ว ประสบการณ์ก็เป็นหัวหน้างาน ทำทุกอย่างด้วยตัวเองมาหมดแล้ว ทั้ง เป็นช่างเอง วางระบบเครือข่าย ดีไซน์ เว็บแอดมิน ประเมินผล วิจัยงานในหน้าที่ จัดฝึกอบรม ฯลฯ ยังจะให้มาดูเรื่องไม่ตรงประเด็นวิจัยอยู่ ) ขนาดเงินตอบแทนอาจารย์ได้รับไปจากหลวงแล้ว เป็นแสน ยังไม่สนใจดูแลอะไรเราเลย หมดเงินทุนหลวงไปเป็นเกือบล้าน ไม่จบ   คนที่จบคือ คนที่พาท่านไปเที่ยวต่างประเทศบ่อย ๆ  มีเส้นสาย เป็นลูกของเพื่อน ๆ ฝากมา สุดท้ายมาบอกว่า ให้เอางานที่คุณเคยเสนอไว้เมื่อสามปีที่แล้ว มาทำ  (แล้วทำไมสามปีที่แล้ว ไม่บอกให้เริ่มทำ จะได้ไม่เสียเวลา  งง) เสีียดายเวลา เสียดายเงินหลวงมากที่ไปเจออาจารย์แบบนี้  สุดท้ายเสียดายความรู้สึกที่เคารพ และศรัทธา