สวัสดีค่ะน้องหนูรี

คนริมเลตานี คิดถึงชาวถ้ำเช่นกันนะคะ..รู้สึกว่าเรายังมีพันธะกิจต่อกัน เอาไว้พี่ติดต่อกลับไปอีกครั้งนะค่ะทางเมล์   เพิ่งจะได้มานั่งสางงานและเขียนบันทึกบ้างก็ช่วงนี้ละค่ะ

ค่างแว่นถิ่นใต้น่ารัก น่าชัง มากค่ะ   แต่ถ้าให้เอามาเลี้ยงก็คงไม่ใช่  เพราะเห็นน้องค่างแว่น ตาแป๋วๆนั่งกินดอกไม้ในป่า ดูแล้วเหมาะจะเป็น"บ้าน" ของเขามากกว่า   แฮ่ๆ..แม่ครัวหัวป่าก์อย่างน้องหนูรี.. ยังไม่อยากให้สิ่งที่เห็นไปอยู่ในจานหรู รสเด็ด... บางครั้งมีข่าว เห็นซากเนื้อสัตว์ป่าที่มาวางขายแล้ว สะท้อนใจว่า ..กินอย่างอื่นไม่ได้้แล้วหรือ??   กิเลศหนาปกคลุม ถึงกับจะมองไม่เห็น ..ตาบ๊องแบ๊วของผองสัตว์เหล่านี้  เป็นไปได้อย่างไร??  เขาก็มีครอบครัวของเขาเช่นกัน  แถมไม่ได้ทำร้ายใคร  มีแต่คนใจร้ายไประรานเขาถึงถิ่น เข้าป่าไปล่าสัตว์..เฮ้อ..จนใจจริงๆเจียว.. แล้วจะบ่นมากกว่านี้  ไปก่อนละนะ ..ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทายเสมอ :-))