ครั้งหนึ่งมีเด็กหญิงตัวน้อยอ้วนปี๋

เป็นเด็กที่เกือบจะไม่ได้เรียนต่อ ม.4

อยู่หมู่บ้านสวนส้ม ชายแดนกัมพูชา ตรงด่านสังกะสี

อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี

ชอบอ่านบทกลอนบทกวี   ชอบเล่นพิณอีสานการดนตรี

เป็นเด็กที่ชอบฟัง ชอบดู แต่กลัวเรื่องผี

ชอบมาก ถ้ามีใครมาเลี้ยงข้าวกินฟรี

ไม่ชอบเสวนาพาที กับคนแปลกหน้า แปลกที่

อาศัยอยู่กับพ่อแม่ มาตลอดชีวี  

ช่วยปลูก ดูแล เก็บเกี่ยว รับจ้างแรงงานเท่าที่แรงมี

ชีวิตไม่ค่อยสุขเกษมเปรมปรี  แม่เลยจะไม่ได้เรียนต่อ จึงต้องคิดหาวิธี

ถ้าช่วยหาเงินเข้าบ้านให้เต็มที่  จึงจะให้เรียนต่อ ม.4

เลยต้องหาความรู้การเกษตรมาพลิกฟื้นธรณี  

จากข่า กระวาน จนมาเลือกปลูกลำไยซะให้เต็มพื้นที่

ค่อยๆ ลดปริมาณข้าวโพด เลือกมะละกอน่าจะเป็นประโยชน์ แซมลงอีกที

มะละกอบังเงาให้ลำไยตอนเล็ก แล้วค่อยรอเก็บผลผลิตไปขายอีกที

มองเห็นรายได้จากมะละกอมากมี 

เหนื่อยกาย ตอนไปเก็บละที่นี้ 

ต้องขนแบกออกมาเป็นหน้าที่

ขายได้เงินมากมาย แต่พอได้มา แม่เก็บไปหมดทุกที

เรานะทั้งช่วยคิด หาพันธุ์ เพาะกล้า ลงแรงช่วยปลูกรึก็ฟรี

แต่ไม่เคยได้เงินส่วนแบ่งบ้าง สักจี๊

สุดเซ็งเต็มที่  แต่ว่าโชคดี แม่ให้เรียนต่อ ม.4

ก็ยังยินดี เป็นสุขเกษมเปรมปรี

เรียนมาจนจบ ม.6 ไปต่อมหาลัยที่จันทบุรี  เรียนด้านเกษตรเทคโนโลยี 

กะจะเรียนให้จบ 4 ปีกะจะเป็นข้าราชการเต็มที่  

เกษตรตำบล หรือ อบต. ตรงไหนก็ได้ที่ตำแหน่งมี

เพื่อว่าอนาคตจะดี  มีงาน มีหน้าที่ 

แล้วคงจะมีครอบครัว หาผัว หาลูกกวนตัวซักที

มันคงจะเปลี่ยนชีวี จะทุกข์ หรือสุข ก็ลุยกันไปนะพี่

ถ้าทำวันนี้ให้ดี  อนาคตคงจะสุขี

กะว่าจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่ ให้เบิกบานชีวี

หันกลับมาเรื่องปลูกลำไย นี่ก็เข้ามาเป็นปีที่ 4

ปลูกลำไย มาแล้ว 4 ปี  ขายครั้งแรกก็หวังจะปลดหนี้

เพราะประสบการณ์ขายไม่มี  เลยโดนคนรับซื้อโกงไปเต็มที่

โกงไปแสนกว่าๆ ราวๆ นี้  เหลือกำไรสามหมื่น เลยยกให้แม่ฟรีๆ

ที่เหลือยังต้องแบ่งเงินทุนไปใช้ ธกส.ที่แม่เป็นหนี้

ใช้เงินคืนกองทุนหมู่บ้านของพ่อ แปดพันกว่าบาทอีกที

พี่ชายมาอ้อนแม่ ขอห้าพัน ไปเริ่มหางานต่อชีวี

ส่วนฉันก็รับไปเต็มที่ ยอมใช้หนี้ให้กับทุกคนที่มี

ราดสารฯ ลำไยรอบสองปีนี้  ขายใบล่วงหน้า เอาเงินมัดจำมาต่อชีวี

ขอเถ้าแก่หนึ่งแสน ได้แปดหมื่น "อ๊วะ..ห่ายลื้อ..เต็มที่"

ลุ้นแทบตาย ภาวนะให้ลำไยจะออกดอกต่อชีวี

ถ้าไม่ออกดอก ก็คงจะเสียดอกกันล่ะคราวนี้ 

แต่ว่าดวงฉันยังพอมี  ลำไยแทงช่อเต็มที่

แต่้มันดันออกไม่พร้อมกันละซี่

ปัญหาละที่นี้  ดูแลกันลำบากกว่าทุกปี

แต่ก็ยังดี ที่่ดอกลำไยยังมี

กลอนจบลงตรงนี้ เพราะยังไม่รู้ว่าจะต่อยังไงดี

ก็คงต้องรอดูท่าที ดูว่าฟ้าฝนจะปราณี  ตกมาลงบ่อจนเต็มปรี่

ถ้ามีแหล่งน้ำ หรือทุนทรัพยที่ยังคงพอมี

แล้วค่อยเอามาเล่าต่อ...นะคะ คุณลุง คุณป้า คุณอา คุณพี่

เอาเลยดนตรี บรรเลงส่งท้ายเต็มที่

สาวน้อยใจดี  "ยาชมภู ยุวดี"  หนูจะร่ายรำเต็มที่

เ้ข้าโรงสักที จบกลอนสระอี 

ลาที บ๊าย...บาย...  อ๊าย.....ยะ  ...ดนตรี