สวัสดีค่ะ คุณเพชรน้ำหนึ่ง

              ขอบคุณค่ะตี้มาแอ่วเล่นน้ำปิงตวยกั๋น  ครูดาหลารู้ว่าปีนี้แล้งมาก ก็จากการมาเห็นระดับน้ำเหนือเขื่อนนี่เองค่ะ  น้ำแห้งจนน่าตกใจ  เห็นซากต้นไม้  เจดีย์  อะไรต่างๆที่เคยจมอยู่ใต้น้ำก็ได้เห็นยอดโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ  กว่าจะเป็นน้ำปิงไปถึงกำแพงเพชร  และกว่าจะไปรวมกันเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา  แม่น้ำปิงไหลผ่านหุบเขามายาวไกลกี่ชั่วอายุคนแล้ว  มีประวัติศาสตร์ เื่รื่องราวมากมายที่เกี่ยวกับลำน้ำปิง  โดยเฉพาะตำนานการสร้างเมืองหริภุญไชย  เจ้าแม่จามเทวีก็เดินทางจากลพบุรีหรือละโว้มานครหริภุญไชยทางแม่น้ำปิง   มีคำที่เรียกติดปากกันของชาวบ้านที่เปรียบสิ่งที่อยู่ไกลว่าไกลขนาดไหน  มักจะพูดกันว่า  ไกลเหมือนเมืองละโว้...ตอนเด็กๆครูดาหลาก็ยังเคยพูดเลย โตขึ้นมาจึงรู้ว่า ไกลเหมือนเมืองละโว้ของเจ้าแม่จามเทวีนี่เอง  ที่เดินทางโดยเรือมาตามลำน้ำปิง  ขนาดสมัยนี้เราล่องแพตามน้ำไปแค่อ.สามเงา จ.ตาก ยังว่าไกลมาก  และขนาดว่าในแพยังได้ร้องเพลงคาราโอเกะ  มีอาหารอย่างดีตลอดทางนะ ยังบอกว่าไกลมาก   สมัยก่อนพันกว่าปีมาแล้ว  ป่าก็คือป่าจริงๆมีสัตว์ป่าดุร้ายชุกชุม  เดินทางกลางป่าย้อนกระแสน้ำขึ้นมาต้องฝ่าฟันอุปสรรคขนาดไหน  ต้องเก่งกล้าขนาดไหน  ต้องใช้วิชาคาถาอาคมขลังระดับไหน  เจ้าแม่ถึงมาครองเมืองหริภุญไชยได้   มีคำถามให้คิดวิเคราะห์ในวิชาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมากมายค่ะ

             ภาพนี้ถ่ายบนแพขณะที่แล่นผ่านภูเขาที่คล้ายกับเจดีย์ในตอนสายของวันใหม่ แสงแดดอุ่นๆค่ะ