กราบเรียนท่านอาจารย์
คุณมะเดื่อเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะนี้ และอยากจะเสริมว่า...ในเมืองไทย ทุกฝ่ายที่มีส่วนเกียวข้องกับการจัดการศึกษา ควรจะต้องให้ความสำคัญกับการจัดการศึกษาทุกระดับอย่างจริงจังเสียที (ก่อนที่เมืองไทยจะรั้งอับดับสุดท้ายในเรื่องการศึกษาในสมาคมอาเซียน) และควรเริ่มตั้งแต่สถาบันครอบครัว ที่ยุคนี้ พ่อแม่ แทบจะไม่มีเวลาดูแลลูก ๆ ปล่อยให้เรื่องการดูแลอบรมสั่งสอนเด็ก ๆ กลายเป็นภาระของโรงเรียน พ่อแม่ ไม่มีเวลาแม้แต่จะดูแลเรื่องอาหารการกินให้กับลูก ๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดปัญหาอีกหลายประการตามมา คุณมะเดื่อคลุกคลีกับชุมชน และเด็ก ๆ มานาน ทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงมาตลอด นอกจากนี้ ระบบการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียน (ไม่ขอพูดถึงหลักสูตรนะจ๊ะ) โรงเรียนมากมายที่ไม่ได้จริงจังกับการจัดการเรียนการสอนเพื่อสนองความแตกต่างของเด็ก สอนแบบรวม ๆ ไม่สอนเน้นให้เด็กนำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน เด็กขาดทักษะชีวิต มุ่งเน้นที่การสอนเพื่อให้ได้ผลของการสอบดี เด็กอ่านได้ เขียนได้ แต่ใช้ประโยชน์จากการอ่านการเขียนไม่ได้ และที่สำคัญขาดทักษะในการคิดแก้ปัญหา (กลายเป็นสร้างปัญหามาแทนที่ ) เป้นเด็กที่ไม่มีคุณภาพ ฯลฯ หากปล่อยให้การศึกษาของไทยเป็นไปตามกระแสอย่างนี้ อีกไม่นาน จะถึงกาลล่มสลายทางการศึกษาเป็นแน่แท้...
ขอบคุณจ้ะ
คุณมะเดื่อ