มีท่านใครคิดเหมือนผมบ้างครับ

ว่าบันทึกทุกบันทึกของ "คุณลูกหมูเต้นระบำ" ทำให้หัวใจได้เต้นอย่างมีความสุข

เป็นสีสันหนึ่งที่งดงามของโกทูโนว์

รบกวนว่าเขียนเรื่อยๆ นะครับ...อยู่ให้นานๆ ที่สุด

หลงรักเข้าเสียแล้วครับ

(คิดถึงอาจารย์ไพบูลย์ด้วยนะครับ)