ขอบคุณค่ะ นพ. วีรพัฒน์ เงาธรรมทรรศน์

ดีปลีก็รสร้อนจิกกินเข้าไปลิ้นร้อนผ่าวๆ

ช้าพลูก็ร้อน แต่อร่อยมากเมื่อห่อเมี่ยงคำกินกับแหนมเนืองก็ดี รากแก้คูณเสมหะขับเสมหะให้ตกทางทวารหนัก

เถาสะค้านก็ร้อน เคี้ยวไป แค่ปลายใบเท่านั้นได้เรื่อง

แต่ไม่แรงเท่าเจตมูลเพลิง ชื่อนี้ฟังแล้วร้อนทันที มี2 ชนิดคือเจตมูลเพลิงขาว และแดงค่ะ 

ตัวนี้ถ้าเป็นความดันสูงห้ามเด็ดขาด พระอาจารย์สอนไว้ ลองชิมเองก็ต้องรีบคาย 

ร้อนจริงๆๆๆๆ และเผ็ดยิ่งกว่าพริกกระเหรี่ยง แต่ต้นสวย ใบสวย สีแดงอมส้ม เแต่ต้นขาวยังไม่เคยเจอของจริง

เป็นยาบำรุงโลหิต รสร้อน ขับลมในลำไส้ แก้ริดสีดวงทวาร ถ้ากินมากแท้งเลย เฉพาะคนตั้งครรภ์นะคะ 

เหง้าขิงแห้ง สมัยเด็กๆคุณปู่หยิบมาใส่หม้อไข่หวานแค่ชิ้นเดียว ไม่มีหลานคนไหนอยากทานด้วยเลย 

แต่คุณปู่กินเอาๆแล้วก็ผายลมเสียงดังคนเดียว ที่จริงน่าจะใช้ขิงอ่อน เด็กๆจะได้ทานได้ ไม่เผ็ดและขม

ตำราเขาว่าไว้ว่าเหง้าขิงแก่เป็นยาประจำทวารของร่างกายคืออากาศธาตุค่ะ

พิกัดเบญจกูลนี้ ห้ามคนตั้งครรภ์ คนท้องกินค่ะ คนที่มีความดันสูงก็ไม่ควรกินเด็ดขาด   

บางอาจารย์ท่านบอกว่าหลังกินตรีผลาติดต่อไปแล้วเจ็ดวัน ก็ให้ปรุงพิกัดเบญจกูลตามสูตรที่ท่านสอนไว้

ตอนนี้ปรุงแล้วแต่ยังไม่ต้ม รอให้อากาศเย็นลงกว่านี้หน่อย จึงยังบอกไม่ได้ว่ารสของพิกัดเบญจกูลนั้นเป็นอย่างไร

ถ้าต้มทานเมื่อไหร่จะมาบอกค่ะ 

ขอบคุณค่ะท่านอ.หมอ ที่ช่วยให้ได้ทบทวน คิด อายุมากแล้วความจำไม่ค่อยดี

มีคนมาช่วยพูดคุยด้วยเป็นการลับสมอง อิอิ จะได้จำได้ค่ะ