เห็นด้วยกับความคิดเห็นของ คุณ สุรเชษฐ ครับ และขออนุญาตเพิ่มเติมดังนี้ครับ

สิ่งมีชีวิต นั้น มีความรู้ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ( เรียกว่าพรสวรรค์ติดตัว น่าจะพอได้นะครับ ) แต่สุดท้ายแล้ว หลังจากที่มีพรสวรรค์ดังกล่าวแล้ว เราส่วนใหญ่ก็จะค่อยๆฝึกฝนทักษะดังกล่าวจากการทำซ้ำ โดยไม่รู้ตัว เช่น เด็กเริ่มมีการส่งเสียงร้องถี่ขึ้น เมื่อตัวเองเริ่มโตขึ้น เพราะ เริ่มรู้ว่าเมื่อหิว และ มีการร้องเสียงดังเกิดขึ้น แม่ก็จะวิ่งมาให้นม หลังจากนั้น เมื่อเด็กไม่สบายเนื้อ สบายตัว ก็จะเริ่มร้องอีกครั้ง เพราะได้เริ่มเรียนรู้จากสัญญาณชาตญาณ ว่า ถ้าร้อง แม่จะต้องมา ดังตัวอย่างการทดลอง ของ Burrhus Frederic Skinner นักจิตวิทยาชาวอเมริกา ผู้คิดค้นหลักการเรียนรู้แบบ Operant Condition Chamber และ Skinner Box ซึ่งเป็นแนวคิดที่เชื่อว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเสริมแรง และพฤติกรรมที่เกิดขึ้น โดยทำการทดลองให้หนูตัวหนึ่งที่หิว อยู่ในกรงที่มีกระแสไฟฟ้า และมีคานยกสำหรับกดให้อาหาร เมื่อหนูบังเอิญไปแตะโดนคานโยกก็จะได้รับอาหารต่อจากนั้นหลายๆครั้ง หนูก็จะเริ่มสร้างความสัมพันธ์ระหว่างการกดการกับการได้รับอาหาร เป็นต้นครับ

ส่วนเรื่องการเรียนรู้ด้านเจตนคตินั้น ถ้าหมายถึงมีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า ทัศคติ นั้น ผมว่าเป็นการเรียนรู้ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในยุคปัจจุบันและอนาคตมากครับ บางคนอาจจะคิดว่าทัศคติไม่สามารถเรียนรู้กันได้ แต่จริงๆแล้วก็มีนักวิชาการมากมายที่กล่าวถึง เรื่อง การปรับทัศคติ ให้มองโลกแง่บวก ซึ่งผมคิดว่าเราเรียนรู้ และสามารถฝึกฝนได้ครับ