สวัสดีครับคุณข้ามสีทันดร

ผมเคยทำงานบริหารมาบ้าง ช่วงนั้นมีการประชุมทุกสัปดาห์ คิดว่ามีความเข้าใจสภาพอารมณ์ของแต่ละคนในที่ประชุมดีพอสมควร 

การประชุมที่ไร้ประสิทธิภาพก็เนื่องมาจาก"ทิฐิ มานะ"ที่มีอยู่ในแต่ละบุคคลที่ร่วมประชุม (อาจารย์กมลวัลย์เขียนบันทึกเรื่อง"ทิฐิ มานะ"ไว้น่าอ่านทีเดียวครับ)  เพราะว่าแต่ละคนจะพยายามเอาชนะคะคานกันด้วยเหตุผลของตนเอง 

โดยเฉพาะ"นักการเมือง" ท่านเหล่านี้จะมีความสามารถในการยกเหตุผลที่ทำให้ผู้ฟังคล้อยตามได้ง่าย เวลาฟังถ่ายทอดสดอภิปรายในรัฐสภา  ฟังทั้งสองฝ่ายพูดจบ เราเองยังตัดสินไม่ได้เลยว่า "ใครถูกใครผิด"

หลวงปู่ชาท่านเทศน์ไว้ในเรื่อง"นอกเหตุเหนือผล"ที่เป็นบทสรุปว่า "ธรรมะที่พระพุทธองค์ท่านตรัสรู้ระงับกิเลสทั้งหลายได้นั้น  มันอยู่นอกเหตุเหนือผล นอกสุขเหนือทุกข์ นอกเกิดเหนือตาย   อยู่เหนือเหตุผลทุกข์มันจึงไม่มี  สุขมันจึงไม่มี  ธรรมะนั้นท่านเรียกว่าระงับ-ระงับเหตุระงับผล- ถ้าพวกใช้เหตุผลอยู่อย่างนี้ เถียงกันตลอด...จนตาย"