ดีครับ ได้ความรู้ดี ผมก็คนภูไท(ไม่ทราบว่าสองคำนี้ ผู้ไท กับ ภูไท มันหมายถึงชนเผ่าเดียวกันรึปล่าวนะ)เกิดบ้านแสนพัน ธาตุพนม นครพนม ครับ แถวบ้านตอนยังเด็ก จำได้ว่ายายทวดเคยทำ น๋ำผั๋ก (ไม่ทราบว่ารู้จักกันรึปล่าวนะ)จะเป็นการเอาผักกาดฉุนๆต้นเล็กกับพืชหลายชนิด(ที่พอจำได้รู้สึกยายทวดจะเรียกว่า เครือตดหมา -_-) มาโขลกให้ละเอียด กรองเอาเศษออกพอหยาบๆเหลือใยๆไว้พอสมควรแล้วเคี่ยวกะเกลือใส่กระทะใบใหญ่บนเตาหลุม(ขุดดินทำเป็นเตา) ประมาณ 5-7 วัน จนน้ำเกือบแห้งเหลือเป็นเหมือนครีมสีเกือบดำ(แต่บางครั้งผมมองว่ามันเหมือนขี้วัว ขี้ควายมากๆ) แล้วตักเก็บใส่กระปุกไว้ บางทีก็เอามา ม๊องเข๊า กิ๋น บางที ก็เอาไปตำแจ่วหัวโปก ไม่ก็แจ่วมะกอก เคยได้กินกันม้ยครับแบบนี้ (รู้สึกทุกวันนี้ไม่มีคนทำกันแล้ว ไม่มีใครสืบสานกรรมวิธี ประกอบกับ วิถีชีวิต ที่เร่งรีบขึ้น และคนแก่ๆ ก็สิ้นอายุขัยไปตามวัย) ยังรู้สึกเสียดายอยู่นิดครับ