อุบอิบๆๆ ถูกเรียกชื่ออีกแย้วนะ

แหม...ไร้นามน่ะไม่รู้จักคุณชีวิต รักไทหรอก แต่ไร้นามเศร้ากับเรื่องที่เขาเขียน จนรู้สึกว่าเขาคงอยากได้เพื่อนสักคนที่ไปนั่งนิ่งๆ ใกล้ๆ หาข้าวหาน้ำให้กิน ส่งกระดาษทิชชูกับกระโถนให้สักน่อย ถึงแม้ว่า ไร้นามจะช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย

ถ้าคุณชายขอบรู้จักเขาล่ะก้อ ดูแลเขาดีๆล่ะ และฝากความปรารถนาดีไปให้ด้วยนะ

(วันหลังเรียกชื่อไร้นามน่ะ ไม่ต้องจุดธูปด้วยหรอกนะ กลิ่นมันฉุนไปหน่อย)