สวัสดีค่ะ คุณ John Cimble

ดิฉันเป็นครูสอนภาษาอังกฤษนักเรียนประถม ในโรงเรียนขนาดเล็กเด็กเพียง 100 คน ในจังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งวันนีี้เพิ่งได้รับคำแนะนำให้ปรับปรุงการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเนื่องจากผลสอบ O-Net ต่ำ กรรมการถามว่าการใช้สือทำให้เกิดผลอย่างไรบ้าง ดิฉันตอบว่าช่วยให้นักเรียนทราบว่าคำนี้หมายถึงอะไร กรรมการถามต่อว่าเมื่อรู้แล้วนร.สามารถเขียนได้ถูกต้องไหม ดิฉันตอบว่าไม่สามารถเขียนได้ถูกต้องทั้งหมด แต่พอเห็นคำ เช่น father (พอดีนำเสนอสื่อเรื่อง My Family Tree) นร.ตอบได้ว่ามีความหมายว่าพ่อ กรรมการบอกว่าควรให้เด็กเขียนให้ถูกต้องด้วย ดิฉันบอกว่าจะพยามยามจัดกิจกรรมต่อไป

แต่สิ่งที่ค้านอยู่ในจิตใจคือ หลักสูตรทุกวันนี้ไม่เน้นการท่องจำ แต่ดิฉันกลับคิดว่าการสอนนักเรียนท่องจำทำให้นักเรียนทราบความหมายและอาจเขียนได้ถูกต้องตามท่ี่กรรมการว่า เพราะหากนักเรียนไม่ทราบว่าคำนี้หมายถึงอะไรนร.ก็ไม่สามารถตอบคำถามหรือเดาคำตอบตามบริบทที่ถามได้ ทีพูดอย่างนี้เพราะตนเองรู้คำศัพท์จนมาเป็นครูเพราะการสอนแบบท่องจำจากครูสมัยก่อนนั่นเอง ซึ่งตอนเรียนก็ท่องไปแบบนั้นแหละ แต่เมื่อถึงจุดที่เราเรียนรู้ด้วยตนเองได้ คำศัพท์เหล่านั้นกลับผุดขึ้นมาจากความทรงจำที่เราคิดว่าลืมไปแล้ว ก็เป็นเพียงความคิดเห็นที่นำเสนอไม่ได้ชี้ว่าถูกผิดหากไม่ตรงกับความคิดใครก็ขออภัยด้วยค่ะ แต่ก็ไม่เถียงค่ะว่าการให้นักเรียนฝึกพูดประโยคหรืออื่นใดก็สำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน เพียงแต่อยากจะบอกให้กรรมการประเมินทั้งหลายแหล่รู้ว่า หากนักเรียนไม่รู้ความหมายต่อให้ออกเสียงถูกต้องก็ไม่มีประโยชน์!!!!!