สุุขภาพดีเป็น "สี" แก่ตน   สุขภาพหมองหม่นสับสนราศรี "สี"  ตัวแรกแปลว่า  "สีสัน" ก็ได้ หรือ ดูมีสง่า ราศรี ก็ยังได้   นั่นหมายถึงว่าคนที่มีสุขภาพดี หน้าตาสดในผิวพรรณเป็นยองใส แต่ถ้าสุขภาพไม่ดี ก็กลายเป็นคนไม่มีราศรี หรือไม่มีสีสัน วรรณะ...(ไปโน่น)

....ก่อนอื่นต้องขอเรียนก่อนนะคะ ว่า  "หมอดีๆ มีมากกว่า 90 %"  แต่ดิฉันโชคไม่ดีไปเจอ  "2%"   ติดๆกัน 2 วัน

     เกริ่นนำ เรื่องสุขภาพ แล้วเกี่ยวอะไรกับคำว่า"สับสัน" เกี่ยวโดยตรงเลยค่ะ

      *  เพราะดิฉันไปตรวจ "ตา" (ไม่ใช่สามียายนะคะ) เมื่อวันจันทร์ที่ 4 มีนาคม ที่ผ่านมา ปรากฏว่า นอกจากคุณหมอจะสั่งยาหยอดตาและยังกรุณาสั่งยาล้างตาให้ด้วย  ....แต่ปรากฏว่า ในใบสั่ง กลังเขียนเป็น ยาล้างจมูก  รู้ก็เดินเข้าไปในห้อง ทำแผล พยาบาลถามว่า "คุณแม่มาล้างจมูกหรือคะ"   อ้าว...ตาเจ็บ + ตาอักเสบไงจะล้างจมูกเราเนี่ย...(คิดในใจ)  พยาบาลดูใน OPD Card ปรากฎว่าหมอวาดรูปตาสองข้าง   แต่เอ๊ะ ทำไมจึงสั่งยาล้างจมูก...เกือบแล้วชิ(พยาบาลคิดในใจ) เลยบอกว่าหมอสั่งผิด   ช่วงที่รอคิวในห้องพยาลาลอยู่นั้นดิฉัน พอมีเวลาเดินกลับมาที่ห้องหมอแล้วถามว่า "หมอคีย์ใบสั่งยาผิดหรือเปล่าคะ"  พร้อมกับยื่นให้ดู หมอคนสวยเลยรีบขีดฆ่า คำว่ายาล้างจมูกแล้วเขียนเป็นยาล้างตาแทน  ดิฉันก็เลยพูดแก้เขินให้หมอว่า " Code เหมือนกันหรือคะ"  หมอรีบตอบทันทีว่า  "คะๆๆๆๆ"  โดยไม่มีคำขอโทษแม้แต่คำเดียว เพราะหมอคนสวยคนนั้นรีบตอบ mail ในโทรศัพท์มือถือของหล่อนอย่างงุ่นง่าน(เอาเป็นเอาตาย)   ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ ...แต่ดิฉันยังเก็บหลักฐานใบสั่งยานั้นไว้ เพราะบังเอิญมี Copy อีกใบหนึ่งเพื่อเอามาให้พี่สาวท่ีเป็นพยาบาล(ดีเด่น) ดู แล้วถามพี่ว่า..พี่หมอ....อย่างนี้ก็มีหรือ..พี่ตอบว่า "ลืมกรรไกรในท้องตอนผ่าตัดยังมี"  อ้อ...งั้นเราก็โชคดี ไป...ทั้งนี้ก็ยอมรับว่าทุกคนมีสิทธิ์ลืม...แต่อาชีพนี้ ...มันลืมไม่ได้...เพราะมันหมายถึง...ชีวิต หรือความพิการของคนไข้...ก็สงสัยว่าพยาบาลต้องทำตามหมอใบสั่งของหมอทุกย่างหรือ? หากมันไม่ถูกก็ไม่มีสิทธิ์แย้งใช่ไหม? 

   * ส่วนในวันที่ 2 มีค. ก่อนหน้าสองวัน  ณ รพ.แห่งหนึ่ง....ดิฉันไปนั่งรอหมอ รอตั้งแต่ แปดโมงเครึ่ง (มีคนไข้รายอื่นๆ มาตั้งแต่แปดโมง) ธรรมดาวันเสาร์-อาทิตย์ หมอมา เก้าโมง  ...เก้าโมงสี่สิบ พยาบาลยังไม่กล้าโทรตาม....ต้องรอให้คนไข้ถามว่า...เมื่อไรหมอจะมา ...จึงค่อยโทรตามหมอ....พอมาถึงก็เหมือนพึ่งเตื่อนนอนใหม่ๆ...ตรวจตาดิฉันแล้วบอกว่า ขนตาสิ้น ปลิ้นเปลือกตาดูไม่ได้(เอ้า...ไงว่างั้นเวลาเราแต่หน้ายังมีคนชมว่าตาสวยเลย....อิๆๆๆ มันจะสั้นขนากไหนมันก็เปิดได้....)  แล้วคนไข้รายต่อไปจะมีชะตากรรมอย่างไรนิ...

 * อย่าให้บอกเลยนะคะว่าที่ไหน เพราะ รพ.แห่งแรก อยู่ในจังหวัด บ้านเกิดของฉัน  แห่งที่  2 เป็นรพ.ในจังหวัดที่ดิฉันทำงานอยู่...มันจะเสียหายหลาย......(ท่ีเล่าเพราะเป็นเรื่องสุขภาพ...)

อ้อ...Happy Ending หน่อยว่า สุดท้ายดิฉันก็ได้ล้างตาด้วยน้ำเกลือ แต่ก็เกือบโนสายน้ำเกลือจิ้มตาอีก เพราะขณะที่จ่อใกล้ตาดิฉัน คุณพยาบาลคนเก่งคนนี้ก็หันไปคุยกับเพื่อนเรื่อง ใบสั่งยาคนเดิมอีกว่ามีไหม อย่างไร อยู่ไหน...โอ้ พระพุทธเจ้าข้า...ดิฉัน เลยบอก ว่า  หยุดคุยก่อนก็ได้...คุยเสร็จแล้วค่อยทำใหม่.......

โอ้...อนิจจา......นางฟ้า...ของคนไข้...ใยจึง  "สับสน" เช่นนั้นได้   ยังดีนะสั่งยาล้างจมูกไปล้างตา...ถ้าสั่งยา...ไปล้าง....จะเกิดอะไรขึ้น.....ฮา...(เรื่อง ขำ ที่ ขำ ไม่ออก..)

*ก็ขอให้กำลังใจคุณหมอและพยาบาลก็ปฏิบัติหน้าที่กู้ชีวิตมนุษย์ึ่งเป็นภาระอันยิ่งใหญ่มีพละกำลัง และที่สำคัญมีสติ ทำงาน หรือสั่งการใดๆ...ด้วยใจอันงดงามของนางฟ้าและเทวดา ด้วยเทอญ...สาธุ....

*ไม่เหมือนหมอ JJ คนเก่าของเราแต่เก่าก่อน...จิตใจอาวรณ์...คิดถึงเลยเล่าสู่(หมอคนเก่ง) ฟัง..(.เล่นๆๆๆ...........).