มีระบบดีครับ แต่ผมว่า
กิจกรรมเยอะไปหรือไม่ แต่ก็เข้าใจว่ากว่าจะได้เป้าหมายมาอาจจะลำบากมากทำให้ต้องเก็บงานให้ได้มาก หรือก็คือให้ประชาชนคุ้มค่ามากที่สุด ที่จริงต้องถามประชาชนด้วยว่า เขายินดีใช้เวลาตรวจกับเรามากขนาดนั้นหรือไม่ครับ
ทีมใหญ่เคลื่อนที่ลำบากหรือไม่ครับ แต่ที่จริงมีจุดแข็งเยอะเหมือนกัน เป็นลักษณะ โมบายคลินิค หรือโมบาย แลบ เป็นทีมสุขภาพถึงบ้านแบบดิลิเวอรี่ เจ๋งครับ แต่บางพื้นที่อาจไม่จำเป็นต้องใช้ทีมใหญ่เช่นนี้ เพราะไม่คล่องตัวและอาจใช้ทรัพยากรไม่คุ้มค่าก็ได้
ในเรื่องการทำงานเชิงรุกนั้นผมคิดว่าส่วนหนึ่งเราก็พายเรือในอ่าง เพราะที่จริงเราเคยรุกเพื่อให้เกิดการยอมรับ และเราก็รุกไปตั้งสถานบริการในหมู่บ้านด้วย ที่จริงเรารุกอยู่ตลอดตามบทบาทและภาระงานอยู่แล้ว
ปัญหาคือผมว่าเรากำลังจะทำแบบรุกแต่เรารับโดยไม่รู้ตัว หมายถึงเรามีจุดมุ่งหมายบริการเข้าถึงตัว แต่ ลืมบทบาทด้านรุกของคนไข้หรือศักยภาพของคนไข้ วัฒนธรรมแบบเชิงรุกจะทำให้เราล้าในที่สุด เหมือนครั้งหนึ่งเราเคยรับในสถานบริการจนล้ามาแล้ว
ครั้งหนึ่งเราเคยรุกและรับแบบสมดุลโดยใช้กลยุทธ์สาธารณสุขมูลฐาน เพิ่มศักยภาพของบุคคลและชุมชน แต่ตอนนี้เรากลับมาพูดเรื่องล้าหลังคือการให้บริการเชิงรุกและด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ทั้งที่ควรสอนกันในโรงเรียนแพทย์และพยาบาล
ยุทธศาสตร์ในชุมชนควรเป็นแบบสมดุลระหว่างการรุกและรับ การเพิ่มศักยภาพของบุคคลของชุมชน แพทย์คนหนึ่งกล่าวในที่ประชุมว่าในเมืองนอกที่เจริญแล้วเขาไม่ต้องไปเยี่ยมบ้านเพราะคนไข้เขามีความรู้มากและติดตามการรักษาด้วยตนเอง
วันนี้หากเรายังป้อนข้าวเด็กต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่สอนวิธีกินข้าวให้เด็กกินเอง วิธีหุงข้าว วิธีทำกับข้าว เราก็ต้องหาให้พวกเขา ป้อนให้เขาเรื่อยไป
พวกเราพัฒนาแบบแยกส่วนเสมอ ทั้งที่พูดแบบองค์รวมแต่ไม่มองระบบใหญ่ แค่เครื่องมือ ไม่กี่อย่างอธิบายบริบทของชุมชนไม่ได้หรอก
เวลานี้ชุมชนต้องการศักยภาพด้านความรู้ เครื่องมือ การจัดการด้วยตนเอง