พักเอ๋ยพักผ่อน
กลับไปนอนบนฟูกเลี้ยงลูกหลาน
หลับเถอะนะอย่าฟุ้งสะดุ้งมาร
อยู่เฝ้าบ้านอย่าคิดจิตฟั่นเฟือน
แค่ห้าปีลืมไปไม่นานนัก
เรื่องฟื้นพรรคอย่างไรคงไม่เหมือน
บทสอนใจควรคิดสะกิดเตือน
อย่าลืมเลือนสติตั้งระวังเอย

.........................................

ขออภัย..ผู้เขียนชักติดลมบน...แหะๆ