I had problems reading this post (the copy and paste put it out in sequences of letters rather than words -- under Firefox for Ubuntu), but let me ask a few more questions. Please?

1.a) หน้า ๑๐๘ หัวข้อ  ๑๗๓...จิต มโน วิญญาณ เกิดดับ

“ดูก่อนภิกษุ ธรรมชาติที่เรียกว่าจิตบ้าง มโนบ้าง วิญญาณบ้าง อันใด.....”

ซึ่งผู้จัดทำได้แสดงอรรถกถาท้ายหน้าว่า...”แสดงว่าพพจ. ทรงยอมรับว่า จิต ใจ (มโน) วิญญาณ ใช้เป็นไวพจน์ของกันและกันได้...”

1.b) หน้า ๘๐ ข้อ ๘๗ ...ธรรมที่เป็นจิตและไม่ใช่จิต

ธรรมที่เป็นจิตนั้นเป็นไฉน?  จักขุวิญญาณ โสตวิญญาณ ฆานวิญญาณ ชิวหวิญญาณ กายวิญญาณ "มโนวิญญาณ" (ความรู้สึกทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ...คนถางทาง)  ธรรมเหล่านี้เป็นจิต

1.q) If มโน is another for วิญญาณ then มโนวิญญาณ is an overemphasized word. Why?

2.a) จิต is understood (by me, too) to be an entity (an object or a thing) that can be "trained" or "modified" (or changed in some ways to have different properties).

2.b) วิญญาณ is observed used as a property or a state of จิต in much the way as สติ is used to define a temporal state of จิต in moment like สมาธิ สัมปชัญญะ ...

2.q) if จิต is the same as วิญญาณ then again จิตวิญญาณ is another over-emphasized. But if we see จิตวิญญาณ as a จิต in a state of วิญญาณะ then we can see a citta (mind) with awareness (state).

3.q) Can we not see the "grouping" as one group of states (manifests / phenomina) directly linked to จิต (citta) and not depending on conditions or constraints;
and another group indirectly via เจตสิก (cetsika or packages or conditions attached) to จิต?

When we have อวิชชา (ignorance) then under this "สังขาระ" (supposition or theory) we can explore in a straight and narrow road. Other theories may be correct but consistent interpretation of the whole tipitaka become a burden of proof too.

A Tibetan saying: when at a fork, choose the hard road.
[Because there is a 'good reason' for building the hard road too, and often it rewards the risk takers. ;) ]