เป็นเนื้อหาที่ดีนะ  ที่จะเสวนากันในเรื่องนี้  แต่มีประเด็นที่คิด  ๒  ประเด็น

๑.  ผลเชิงบวก  คือ  ถ้าหน่วยงานใช้ข้อมูลออนไลน์  อย่างมีจริยธรรมเพื่ออำนวยความสะดวกให้ลูค้าไม่ว่าจะเป็นของรัฐหรือเอกชน  จะทำให้ทุกอย่างสะดวกรวดเร็ว  ทันเหตุการณ์  เพราะเคยมีประสบการณ์จากการที่ต้องรอข้อมูล  ในการเข้าโรงพยาบาล  เกือบเสียชีวิตและไม่ได้มาเป็นสมาชิก  แต่ทั้งนี้ต้องใช้ข้อมูลอย่างระมัดระวัง  มีจรรยาบรรณอย่างเคร่งครัดนะคะ

๒.  ผลเชิงลบ  คือ  ทำให้คนขี้เกียจจำ  ขี้เกียจค้น  และไม่พยายามทำงานให้บรรลุเป้าหมาย  อะไร ๆ  ก็จะรอระบบออนไลน์  ถ้าระบบล่มหรือมีปัญหานิด ๆ  หน่อย ๆ  เจ้าหน้าที่ค่อนข้างจะใช้เป็นข้ออ้อาง  ในการทำงาน  โดยไม่สนใจความรู้สึกหรือผลกระทบต่อผู้อื่น...

   ดังนั้น  จึงขอแสดงความคิดเห็นว่า  เราหรือใครก็ตามที่ทำงานในองค์กร  ระบบสารสนเทศสำคัญมากถึงมากที่สุด  ทำอย่างไรเราจะจัดระบบให้ได้ประสิทธิภาพ  และอยู่ภายใต้ความปลอดภัย  และต้องปลุกจิตสำนึกของคนในองค์กรให้ตระหนักในเรื่องการใช้ข้อมูล  การจัดเก็บข้อมูล  "รู้หน้าที่  ทำความเข้าใจ  แล้วจึงลงมือทำอย่างระมัดระวังรอบคอบ "  สุดท้ายก็อยากจะบอกว่า  สิ่งที่พ่อหลวงท่านทรงมีเมตตากับลูกหลานชาวไทย  คือเรื่อง  "สามห่วง  สองเงื่อนไข"  เรื่องความพอเพียง  ถ้าศึกษาดี ๆ  และทำใจให้เป็นกลางเรื่องนี้จะเป็นทักษะพื้นฐานของชีวิตมนุษย์  จะเกี่ยวข้องกับมนุษย์ทุกคน  ทุกองค์กร  ถ้าปฏิบัติได้ตามพระองค์สอน  ปัญหาจะเกิดน้อยมาก  และที่ท่านทรงเน้นย้ำในการพัฒนา  คือ  "เข้าใจ  เข้าถึง  แล้วจึงพัฒนา"  ถ้านำความพอเพียงมาจับกับหลักการนี้  ทุกองค์กรไปได้สวย  ทุกคนมีมวลความสุขมากกว่าร้อยละ  ๘๐  แน่นอน....ทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล  ที่ได้เฝ้ามองสังคมเล็ก ๆ  ที่ตัวเองอาศัยอยู่  ปัญหาต่าง ๆ  เกิดเพราะความไม่รู้หน้าที่  ไม่ตระหนัก  ไม่พึ่งตนเอง  ไม่มีจิตอาสา....ไม่รอบคอบ

       ขอบคุณค่ะ