สวัสดีค่ะคุณปลัด...ขอบพระคุณสำหรับความห่วงใยค่ะ สำหรับปัญหาที่โผล่มาเป็นอาจิณสำหรับชีวิตนับว่าเป็นธรรมดาแล้วค่ะ(ไม่ถึงกัลกลุ้มแต่บางทีบางครั้งแค่รู้สึกเหนื่อย อ่อนล้าบ้าง...และบางทีการแก้ปัญหาก็ต้องปล่อยให้กายและใจได้สัมผัสกับความทุกข์ ความอ่อนล้าจริงๆ ก่อนที่จะฉุดรั้งหัวใจให้ลุกยืนอีกครั้งค่ะ...เรียนรู้ทุกข์)

...เรียนรู้ทุกข์ เพื่อจะได้เบากับหนทางข้างหน้า(วาง ว่าง สว่าง)...

...ยินดีด้วยที่เจอตะขบเสริมแรงบันดาลใจ อยากบอกว่าใจเย็นๆค่ะรอตะขบที่เพาะและตะขบชำเองจาก อ.หนึ่งก็ได้(ช่วยประหยัดได้เยอะ อดทนและประหยัดกับก้าวแรกเพื่อวันข้างหน้าช่วยกันขยายต้นแบบแนวทางพอเพียงตามรอยพ่อหลวงค่ะ)

...คุณโอภาสฝากถึงท่านปลัด ช่วงรอตะขบให้ท่านขุดหลุมตะขบกว้าง50ลึก30เซนติเมตรใส่ปุ๋ยบำรุงหลุมเต็มที่ เมื่อปลูกตะขบลงไปแล้วตะขบจะได้โตไวๆ..และเมื่อได้เม็ดผักหวานป่าพร้อมปลูกก็ให้หยอดเมล็ดผักหวานตรงขอบของหลุม(บริเวณดินที่ไม่ได้ขุด"ขอบตรง50ซม.)

...ขอให้ท่านโชคดีค่ะ...